Mollen kerstverhoal?
Ain van d’eerste daaier, dij k heb loaten opzetten, was n mol.
‘Momfer,’ veur Foabeltjeslezers en -kiekers.
n Apaarte vogel. Aan t ondergronds groaven in stainkoolmienen het hai dat male kuggeltje overholden. Dikke segoaren smoken het t aal aarger moakt. Mit n donkere zunnebril op t rose neuske en zien onmiskenboare mompelproat het dizze carnavalszanger oet t zuden grote indrok op mie moakt.
t Molletje, mooi deur Sodommer poelier op n stokje ekkelschors prikt, het op mien leerlingen ook n onoetwisboare indrok moakt. Streken hom verzichteg, net of t n aaikatte was, over rogge.
‘Hai is zo zacht,’ zeden zai den, mor woarst n katte, net as traauwens bie mìnsen, nait tegen hoaren instrieken moust, is t bie mien Momfer aans. Hai let zok geduldeg deur d’kinder vertroeteln. Zien hoaren binnen kantelboar en kinnen, aans as voak bie mìnsen, doardeur alle kanten op.
t Is vandoag eerste kerstdag en kold. Arineke het zok vandoag verklaaid as kok zunder witte of rode muts mit witte toef en het zok in keuken ingroaven. t Kerstdiner is mörgen, veur n kompleet elftal mit twij reservespeulers, dat zok ‘Femilie’nuimt. Dattien is ook n getal.
Ik bin vandoag reserve en overbodeg en kais doarom t hoazenpad.
k Loop noa eerste schoel van hoezen in barre oostenwind over bevroren grond, zigzaggend as n sikkieloper tussen mollenbulten deur. Mien gedachten dwoalen òf:
‘Wanneer begunnen joe aiglieks mit wintersloap.’
k Mout daip groaven om t vrougere vertelverhoal noar boven te kriegen. Mollen wintersloapen nait. Zai binnen 24/7 x 52 in de weer. Hongerlappen binnen aaltied op weg om vreten te zuiken. Bovenaan op heur menukoart stoan wurms. Binnen dij zo dood as n pier, den wil mol zok ook nog wel verzundegen mit n moeske. Vergeet nait, n pondje mol vret doaglieks wel n haalf pondje van zien liggoamsgewicht.
k Zai t aan Wietske, zai is doodongelokkeg. Zai het al verschaaiden hopen besnuvveld en kikt mie toerloos mit ogen vol ongeleuf aan, net of zai zeggen wil:
‘k Zai heur nait, mor k roek heur ook nait meer.’
Dat klopt Wietske, zai mouten daiper groaven mit dizze vorst om aan heur gerak te kommen.
As k mit n sneue Wietske deur t hek noar toene draai, zai k tot mien verboazen, dat n mol mien toentje aan t mollen west is.
t Kin meer oarzoaken hebben. Weschienlek hebben de drij batterijen van t mollen-verjoag-apperoat t loodje legd en vandoag hebben mol en femilie, dij k zo laank op òfstand zet heb, gelegenhaid nomen om aal dij lekkere, vette wurms eindelks te pakken te nemen.
t Is mie vandoag aal goud, t is ja kerst en doar maggen mollen wat mie betreft ook van mitgenottern.
