Laggen mit Manske….
Saddam Hoessein leefde nog en haar n beheurlek grode bek! Achternoa is t aal goud kom- men: hai het zulf t loodje legd. In de joaren tachteg van de veurege aiw was t nogal reureg in de wereld! d’Amis kreeg n t oareg op d’heupen van Saddam zien geroup, dat e de wereld betern wol…. Allah is groot!’ was nait van de locht en elk mos Moslim worden!
Zoas elke weke t geval was, kwam ik dinsdagsmörns in zien neern aan de Troanendalloane langs veur n advertensie. (Manske Mulder van de verkoophallen in Westerlij). Hai haar n grode grijns om zien smoel en nuigde mie mit noar achtern in d’loods. ‘Doar moust mie even n schiere advertensie van moaken’, zee e, wiezend op n grode stoapel gasmaskers en blikken deuzen… (overlevenspaketten van Struyk) ‘Kerel’, zee ik, ‘wat hest die nou den aanhoald?’
‘Bedenk die ais, hou of ik van dat spul òfkom. Dat is dien waark ja…’
‘n Kop kovvie?’
‘Joa, ken k nog wel even wachten. Mor k snap nait, woar astoe dat spul slieten wilst!’ ‘Moak d’advertensie mor wat groter as aans, dat ken t wel lieden ducht mie’.
‘k Heb der besol veur geven.’ Hai zag schienboar aan mien gezichte, da k ter oardeg muite mit haar en mout docht hebben, dat n wat grotere advertensie mie helpen kon bie t opbedenken van n goie tekst. Onderwegens haar k aans niks in kop as dij rðttege gasmaskers! Op kantoor in Laangestroate vruig k t wichtje achter t buro: ‘Zolst doe der wat veur waiten?’
‘Nee’, zee ze. ‘Wie wil nou zoiets kopen?
Zijn ze nieuw?’
‘Nee, t is aal gebroekt spul’ mompelde ik. De kop knapde mie van de gasmaskers… t Taimke ‘as de nood t hoogst is…’ kwam veurbie en joa: ik haar n tekst! Veurop t Nijsblad van t Noorden ston mit n vedde kop: ‘Amerika verdenkt Saddam Hoessein van het maken van nucleair oorlogsmateriaal…’
Wij zijn niet bang voor Saddam! Was d’eerste regel, dij k op pepier kreeg. En op n duur haar k d’haile advertensie kloar!
n Woar gebeurd verhoal.
