Kerstdreum…
In Bethlehems kontrainen,
in n donkere, duustere naacht
ligt n peloton soldoaten
al uren paroat op waacht.
Ze loeren noar de vijand,
ze loeren aal mor deur,
ze liggen hail stil te wachten
en moaken niks gain weur.
Aan d aander kaant van t stadje
in zulfde duustere naacht
ligt n peloton soldoaten
ook uren al op waacht.
Ze binnen van d’aander kaante
en loeren ook aal mor deur,
ze liggen ook stil te wachten
en moaken ook niks gain weur.
In t midden van dat stadje
staait n kerke, al hail old,
woarin n groepke minsen
hail vreedzoam de handen vòlt.
In dij Geboortekerke
wordt aiwen laank al docht
aan God dij dizze wereld
laank leden de vrede brocht.
Noa t beden goan ze zingen
ze doun dat eerst hail zaacht
mor aal haarder klinken de klanken
deur duustere, donkere naacht:
“Vrede zel op oarde doagen”,
roest t over Bethlehem,
“Zoaleg dij noar vrede vroagen…
Sjaloom, Jeruzalem!”
……………
Aan baaide kaanten van t stadje
lee men de woapens deel…
Der wuir dij nacht nait vochten,
wel zongen mit n brok in keel…
Dit gedicht is tegen kèrst van 2001 moakt.