Jager, Meindert

Woont in: Stadsknoal

Mit dit ‘verhoal’ heb ik twijde pries wonnen in de Knoalster Schriefwedstried 2007, in de categorie 18 joar en older.
Der wazzen 22 verhoalen inzonden.
Dij leeftied van 18 joar heb k al roemschoots achter mie loaten.
k Wil nait van mie zulf snaren, doarom geef k weer wat in juryrepport staait:

22! Meer as veureg joar en doar waren wie bliede mit en t was nog goud te lezen ook. En din mout jury drije aanwiezen as de beste; goa der mor aanstoan. Toch zat jury gaauw op ain liene. (…)
Twijde pries ‘Van n soeterge noar n schone locht’.
Je komen t wel es tegen op bruloften en partijen, n verske op alfabet. Niks biezunders dus zol je denken. Mor as je dit lezen din goa je der toch wat genuanceerder over denken. t Is in noavolgen van t verhoal van Al Gore slim actueel. Je worden op n originele wieze mit de neuze op soeterege faiten drukt mit prachtege grunneger woorden dij wie al sikkom vergeten waren. n Wieze les dij wie in de buutse steken kinnen. Nait din?



Op Dideldom publiceerd:

Kerstdreum…

In Bethlehems kontrainen,
in n donkere, duustere naacht
ligt n peloton soldoaten
al uren paroat op waacht.
Ze loeren noar de vijand,
ze loeren aal mor deur,
ze liggen hail stil te wachten
en moaken niks gain weur.
Aan d aander kaant van t stadje
in zulfde duustere naacht
ligt n peloton soldoaten
ook uren al op waacht.
Ze binnen van d’aander kaante
en loeren ook aal mor deur,
ze liggen ook stil te wachten
en moaken ook niks gain weur.
In t midden van dat stadje
staait n kerke, al hail old,
woarin n groepke minsen
hail vreedzoam de handen vòlt.
In dij Geboortekerke
wordt aiwen laank al docht
aan God dij dizze wereld
laank leden de vrede brocht.
Noa t beden goan ze zingen
ze doun dat eerst hail zaacht
mor aal haarder klinken de klanken
deur duustere, donkere naacht:
“Vrede zel op oarde doagen”,
roest t over Bethlehem,
“Zoaleg dij noar vrede vroagen…
Sjaloom, Jeruzalem!”
……………
Aan baaide kaanten van t stadje
lee men de woapens deel…
Der wuir dij nacht nait vochten,
wel zongen mit n brok in keel…

Dit gedicht is tegen kèrst van 2001 moakt.

Sonnet 1: Op biesterboane

Op misbult zat n dikke hoane
op drekschop dij der midden in ston
en docht dadde hail best kraaien kon
op dij misbult stoef aan loane.
Zun dij scheen al en ook moane
ston nog aan locht, de mörgen begon,
mor krekt dou hai t tied van kraaien von
kwam de hoan op biesterboane…

den lopiesweg kwam oet de stroeken
n geluud zo allergloependst schier
dat hai zien stem nait duurde broeken
bie trillers dij in n laange slier
ontkwammen aan n sprutter; zunder stoeken
zong vogel doar boven mizze en gier.

Sonnet 2: Omstoan leren

Op nijjoarsmörgen gong k bie mie zulms te roade
en k vruig mie òf of t nou gebeurd wezen zol
mit aal rebulie, woar k in t oljoar op schol
en niks aans brocht as ongeluk en schoade.
En of k as mins dij zok in weelde boadde
en nooit docht aan aandern, nou mit handen vol
aan heur dij niks hebben oetdailen wol…
van haarten van zulms en nait bloots oet genoade.

Den mô k veurvast wel even omstoan leren,
den mot er vree kommen en gain stried,
den mô k nait laanger heuren willen bie de aalbegeren
en zeggen: “ ’t Is aal van mie, ik wil niks kwiet!”
Den zek ook nou de stroat nait meer begleren
en doad bie woord vougen: vuurwaarkresten aan zied!

Sonnet 3: Van stiep valen

Dou ik t op televisie zag en heurde
geleufde ik mien aigen ogen nait,
mor t was staarmswoar: ze haarn dat stok verdrait
te pakken… ik zag ja dat t gebeurde.
Hai zat verstopt in n koele mit besmeurde
wanden, de man dij Saddam Hoessein hait,
mit n volle board en – reken mor – boadend in t zwait
dou t leek of n tandarts zien gebit op echthaid keurde.

Wat was der over van Hoessein Almachteg,
hai vuilde zok ja broaskeachteg staark.
Zien foto’s hongen op elke houk zo prachteg,
zien standbeelden stonden pronks in stad en paark.
Dij Saddam toch, in glorietied zo krachteg,
vuil van zien stiep, der rest hom nog gain zaark!

Noaschrift:

Meindert vuil mit dizze drij sonnetten in de priezen bie de Knoalster Schriefwedstried 2004

Oet juryrepport van de Knoalster Schriefwedstried 2004:
Prieswinnoars 18 joar en older: de gedichten

Bie de groten kwammen der zestien gedichten binnen dit joar. Der is ain pries veur gedichten, mor de jury kon slim stoer kaizen uut drij verschillende gedichten. Wat opvuil aan dij drij gedichten, was dat ze wel wat op mekoar leken. Noavroag leerde din ook dat dit trio ofkomsteg was van ain en dezulfde inzender.

t Gaait om drij sonnetten dij aalmoal biezunder goud in mekoar zitten. d’Aine is actueel, d’aander humoristisch en luchteg en in de daarde zit n serieuze boodschap. Veur ale drije geldt dat compesietsie, vörm, inhold en riem hail goud binnen. En: t schrieven van n sonnet is slim stoer. Juryleden konden t aigenlieks nait ains worden wat nou de beste van de drije was. t Aine jurylid vond dizze beter, d aander dije. Doarom het de jury besloten om de pries tou te kennen veur ale drije.

Van n soeterge noar n schone locht (schonen van a tot z)

Maank ale akkefietjes van dizze tied wordt er aingoal proat over de gevoaren dij draigen deur t opwaarmen van onze eerde.. Admis aargern wie ons allergloependst aan t aantoalen van ons gemoud. Wie willen aigenlieks nait aanheuren dat wie der aargnswoar zulf aibels veul schuld hebben.
Dat wie de haile bourel zo biesterboarliek beschoadegen dat slim begrotelek n blaauwe locht dommeet boven ons nait meer te zain is.
Concordes, Chevrolets en ale aandere creoaties dij vlaigen en rieden; chemische fabrieken en schepen op zee zörgen in ale continenten veur n crisis dij zien weergoa nait het.
Doudestieds hebben wie nait aankommen zain, dat in toukomst gain diek meer hoog genog wezen zol. Nee, wie gingen oet dieverdoatsie dik-doun-in-toene, ondertied proatend over onze dreum van nog meer …
Eerdoags zel elkenain de ellinne ervoaren van verzopen laand zunder eerappels en aandere eterij, as wie nait gaauw eernsachteg en eergiereg n eventoarie opmoaken van de meugelekheden dij der onder aandern mit schone energie.
Faitlieks nog binnen om, veurdat t foalikant mis gait, n oplözzen te foksaaiern dij finoal n inne mokt aan t probleem van voele locht en hoog woater dij ons kinder en klainkinder gain fits of foazel overlet.
Der mot gloepends gaauw n gaaie kommen dij ons dudelk moakt dat wie toukomst nait laanger op gribbelgrabbel smieten mouten veur meer gèld en genot. t Is ja godsbenaauwd wat veur groaperds minsen in dit gebeuren wezen kennen.
Hurregek, wie zollen toch wel haalfgozzel wezen as wie blieven haistern om veur dij noa ons kommen der n halterkwalter van te moaken dij hailendal nait meer te hemmeln is! t Haart knipt joe dicht as ie doar aan denken! t Zel nait in n haandomdraai in örder wezen, mor as wie niks doun is der straks gain hòllen of muiten meer aan.
Wie mouten elk en ain induzzeln dat ‘ikke, ikke en de rest ken stikken’ nait laanger kèn. t Zel wat in hebben om intieds de ozonloag op te klandern en t ofkaalven van de iesbaargen te stoppen.
Van dij gevolgen dat ons noageslacht dommeet nait ligt te jaauwstern in jirre en joepe van de rötzooi dij ontstoan zel achter de dieken dij nait op tied ophoogd binnen deur onze jank noar
kovvie en kouk mit krinten in keur! Is t nait om kèl van te worden, dat wie nait meer klevaaiern veur onze kinder en klainkinder? Dat wie kroepieweg speulen terwiel dat wie der achtertou zitten mouten?
‘Is der den zoveul loos?’, vroagen paardie lu zok òf. Wis en woarachteg, t ken nait veul lieden of t is te loat. Doarom mouten wie nait zitten te lapzakken omreden doarvan de locht ten lesten nait zuverder wordt.
Wie mouten der maank den wereld is der min aan tou. De zoak mishottjen loaten is makkelk genog. Mor mit mekoar binve hail wat maans en kènve elke miesgaster, dij de zoak miskullen loaten wil, de boas.
Der oet noageln om te goan niksen het gain nut. t Is noamelk allent mor noadaileg veur t noageslacht as wie nkander nait nereg nuigen de zoak aan te pakken.
Wie mouten onnaaiern wèlkse oddernoatsies wie trevven mouten om t ombatterijen op te peerdjen. Wie waiten wat wie ommaans hebben: oprumen
dij palternaksie om te perbaaiern t verloren parredies trogge te winnen! Dat betaikent: nait piemeln, mor mit plezaaier oet prakkezaaiern wat doarveur neudeg is.
Wie mouten wel – zoas de Fransozen zeggen – op ons qui-vive wezen dat èlk en ain zien of heur quotum (en dat is Letien) biedragt aan de kosten.
Vanzulms mot dizze zoak radneersd aanpakt worden aans kènve t nait rizzen. Niks op roakeldais doun omreden t wordt n haile rekte. Ook nait riddersloagen deel zitten as t n keer tegenlopt.
t Is staarvenswoar ook gain schietscheet om lu zo ver te kriegen dat ze wat van heur schoef-veur-doem kwiet willen om te spandaaiern aan t schonen van de locht. As ze zok nait veuroaf spinzen kennen op resultoat wat sinten aanbelangd, kènve schontjen wat we willen, wie kriegen niks en den zèvve t gèld aargnswoar aans schoustern mouten.
As dizze toaie tep achter rog is en ons voldounde gèld touzègd is ook van regeren en Twaide Koamer, den kènve begunnen aan t opschonen van de toesternust van t milieu.
Uterlek over n joar of tiene mot t uur aanbreken
dat t vergroetjen en t verinneweren van t milieu deur voelepetoanen as wie binnen – groten en klaainen – òflopen is.
Mor zo wied is t nog nait. Aalbegeren en knieterds roupen nou nog dat ze t nait wachten kennen, dat ze gain wizzeghaid hebben, dat ze t n woag vinden. De waalm van o.a. oetloatgazzen zit heur bliekboar nog nait in wege. Wat meer wie woarschaauwen wat meer luu de woarhaid lichtkaans onder ogen zain.
De X-factor van dit gebeuren ligt hoog. De noadailen van o.a. t gebroek van xyleen en aandere eerdeulieprodukten motten oetbannen worden,
mor ij, ij
bie zetten zol n mins de moudveren zakken loaten azze rekenschop huil mit zuitkaauwers dij niks oet t stro zetten, zaachs wat t bevörderen van n schone leefwereld aanbelangt. Mor… zunder zegge mouten wie woar moaken, woar we veur stoan:
in stee van n soeterge locht n schone locht te wege bringen! Nijsies den kennen wie, ons kinder en klainkinder de zunne in de den schone locht schienen zain. As wie moud zammeln en zinneghaid teunen zel der wis zegen op rusten!

E-mail bie wat nijs?