Jelske…., dei
Al roem vatteg joar traauwd is mit Jozefias (zeg mor Jos), het t endelk veur n kander….. Heur drij daimt laand is nou ain grode bloumtoene!
Dat was in t begun van heur traauwen wel aans! Eerappels, bonen, siepels, rabaarber, kool en wat nait aal……. Jos zaaide, pootte, onderhuil en oogstte letterlek en figuurlek veur zien leven! Voak soavends noa zien waark mos hai der heer. JELSKE DEI dee veur hom nait onder.. Bonen zolten, inmoaken, wecken, dreugen en breken was heur waark. Eerappels kraben, mous strupen en appels plokken ook vanzulfs. En dat noast heur dikke hoesholden mit vief kinder woaras zai overdag handen vol aan haar!
Om vief uur kwam Jos thoes. Den haar Jelske de pot kloar en kon der aanschikt worden. As ale moagen vuld wazzen, wossen de oldste kinder oaf en muiken lutjesten op berre. Voar en moeke kropen den al laank op handen en knijen over t laand. Tegen de winter, in november as t leste gewas zo’n beetje oogst was, wuir de haarfst oafsloten mit t slachten van t swien.
d’Haile oogst kwam in de kelder. Stokken swien kwamen in t vat, gezolten en aal en wat schenken en worsten in de weme. Veurroad genogt om winter deur te komen. Zai haarn nooit gain verlet en baaide wazzen zai ter over ains, dat der goud eten op toavel mos. Kinder mozzen goud dijen en staark worden. Konden zai der loater ook goud tegenaan….
Dat was aal in de joaren 1960-1970… Nou beuren zai gain centen meer, moar Euro’s! Kinder hebben t aaltmoal goud en Jozef vrift zok aaid in handen as zien Drees weer bieschreven is.
“Wat hebben wie t goud hè, moeke!” kraait hai en bakt heur der voak nog aine veur! “Joa”, ropt Jelske den, “oareg beter as vrouger mit dij pokkel vol waark,. k Ben blied mit mien bloumtoene! Kiek toch ais, wat n bult kleuren…. En wat n vlinders!” Ol Jozef geniet van heur plezaaier, vuilt zok der zulf ook nuver bie en elke oavend bie t noar berre goan zegt hai zaacht: JELSKE DEI! Zoas hai dat heurde van zien Deense schoondochter woaras lutje jong veur t eerst mit thoes kwam…….
