Het lot van een waarkpeerd

Onder de braide houven, zwoar en trouw
Dragt het landwaark elke dag opnei zien schouw
Mit spieren strak en de oadem vol van kracht
Is het een reus dei veur het akkerleven wacht
De plouge trekt daip, de klai is zwoar
Toch volgt het peerd de boer en is altied kloar
Gain woorden, een leutje tikje van een teugel zacht
Een blik, een knik en zo wordt het waark volbracht
Mor wenneer de kracht veurgoud verzwakt
Het lichoam stroekelt, kreunend zakt
Den wacht gain rust, gain zaachte stal
Mor slachtershanden, kil en smal
Zo staarft een waarkpeerd, versleten en koal
Veur vlais, veur liem, veur aandermans verhoal
Een leven groot, gebroekt, versleten en stuk
Het lot van kracht is mensenjuk