Even op (Pieter)pad (1)
t Pieterpad is n mooie wandelroute dwaars deur Nederland, dij lopt van Paiderboeren in Grunnen tot aan de Pieterberg in Maastricht. Ik heb n poar doage van de zummervekansie oettrokken om n dail van dizze wandelroute te lopen.
Laren (Gelderland)
k Zit hier allenneg bie mien tentje. Mien vraauw en ik lopen t Pieterpad aigenlieks soam, mor dizze moal wol ik ais allenneg op stap. Twijpersoons hait de tente, mor veur ain persoon kin t net! k Kin der mien sloapploatse en alle pakjederij in kwiet. As je mit twij man bennen din mout de pakjederij boeten stoan, en dat liekt mie nait ideoal. k Bin hier mit de auto noar tou goan, mit de fietse achterop t rik. Zo kin ik begun- en endpunt van d’etappes dij k lopen zel, berieken. Mit t openboar vervoer is dat hier noamelk onmeugelk. Mien strategie is dizze: ik rie mit de auto noar t endpunt van de route, din fiets ik naar t begunpunt. Doar loat ik de fietse achter en loop d’òfstand. As dat kloar is, rie k mit d’auto noar t begunpunt om de fietse weer op te loaden. En din goa k weerom noar de camping. t Is n luk beetje omslachteg, mor d’ainegste menaaier. Óf je mouten mit de tente op de rogge lopen willen. Dat leek mie toch wat te veul van t goie! Mor dou ik aan t end van dizze doagen de auto bie de tente zet haar om alles weer in te pakken, bleef der n hail schiere juvver verboasd stoan te kieken. Mit n zucht zee ze: ‘Ach, en het leek zo stoer!’ t Was gain Grunnegse, dus zai bedoulde nait ‘stoer’, mor zuks as ‘staark en manlek’. Ik begreep heur nait en vruig noader oetleg. Zai haar docht dat k ales op de fietse hier hin brocht haar. Nó zag zai de auto, en ik doalde geliek in aanzain. Meschain mout ik n aander moal toch ains pebaaiern mit de tente, de pannen, t vuur, de klaaier en aal t aandere pakkeroazie op mien rogge n stok te lopen. Dín is t netuurlek eerst écht!
![](https://dideldom.nu/wp-content/uploads/2023/10/afbeelding-109.png)
26 juli Holten – Groot Dochteren 18 km
Op fietse van Laren noar Holten is vervelend: n vijteeltgebied mit voornoamelk gruinlaand mit koien derop. Dat kin ik wel van Grunnen. Allenneg vlak veur Holten fiets k tuzzen walen mit dennen en aikenbomen deur, dat is nog wel schier. k Hoop mor dat de wandelroute interessanter is.
t Pieterpad begunt, direkt boeten Holten, in n schiere omgeven. Ik loop tuzzen manshoge maisvelden deur over kronkelge poaden. Din weer binnen dij poaden bebost, even loater omzeumd deur groanvelden of gruinlaand. Dit is t òfwizzelnde landschop van d’Achterhouk.
De grens tuzzen Overiessel en Gelderland stelt nó echt niks veur. t Is n miesderg brogje over n miesderg wottertje, dij de Bolksbeek hait. k Heb juust t aarf kruusd van n boerenstee, doar volgens de beschrieven n gevaoarleke hond hoes holdt. Ik heb niks van n hond maarkt. Wel was der drinken en slikkerij te koop, in de zulfbedainen. Dat vin k aaltied mooi, lu dij nog vertraauwen hebben in de medemens en t centenbuske onbeheerd kloar stoan hebben veur aine dij wat eten of drinken wil.
Opvalend is, dat je hier in Overiessel aigenlieks overal gebaauwen tegenkommen. Woar der in Grunnen en Drenthe nog steeën binnen, dij n onherbergzoame indruk moaken, en woar t liekt of der gainaine woont, stoan hier overal wel boerenploatsen en aandere wonens. Dit het volgens t Pieterpadboukje te moaken mit de menaaier woarop destieds t gebied ontgonnen wer: men aigende zok gewoon n kaampke haaide tou en ontgon dat. En zo heurt t ja ook, t laand is van elkenaine.