Veldhuis, Tiny

Tiny kwam ien Onstwedde ien wereld en is groot worden op Mij. Doar stoef bie Waddenzee, diek en polderlaand ontston heur laifde veur dat groots en wieds landschop. Voak het zai dat schiere doar beschreven ien heur waark. Mit heur man Herman woonde zai loater ien Steem op Kaampweg. Leste poar joar woonden zai ien n Daam.
Ìnd prilmoand 2020 is Tiny Veldhuis ien zaikenhoes ien Scheemde te tied oet kommen deur keronoavirus. Zai wer 77 joar.
 
Mit Tiny Veldhuis heur dood is Grunneger streektoal n karakteristiek schriefster kwiet roakt. Zai het ter n bult tou doan dat Grunneger Toal en cultuur en benoam toal van t Hogelaand ien bainen bleven is.
Veur Hogelaandsters was Tiny n bougbeeld. Tjeerd Burgstra oet Steem het veul mit Tiny optrokken en hai zegt dat hom aaltied biebleven is hou gedreven en bevlogen zai was. n Onoetblusboare iever en ienzet veur wat ien klaainschoaleg verbaand bevordern van Grunneger kunst en cultuur aan ging.
 
Mit heur man Herman en n stuk of wat vrunden richtte zai ien 1999 Stichting Kunstgaang Kaampke op.
Bie heur ien achterhoes wer n tentoonstellensroemte moakt veur schilderwaark, mor al gaauw kwamen doar Grunnegstoalege boukjes en aander schrieverij bie.
Tentoonstellens van schilderijen en dichtwaark trokken voak n bult volk, ain moal zulfs meer as zeuvenhonderd man. Kunstgaang Kaampke wer n begrip. Kwamen ook aal mor meer begunstegers en ook dij kwamen der aaltied op òf as ter weer n Grunneger oavend was. Meestervertellers as Kees Visscher en Henri Wierth kwamen der groag om te vertellen en veur te lezen oet heur aigen waark. Ook schilderwedstrieden veur groot en klaain werden holden en fotowedstrieden en waark wer apmoal tentoonstèld.
 
Zai het hail wat waark publizaaierd. Dat waren onder meer heur debuutbundel Nait dat ie der wat mit van neude hemmen mit gedichten schreven tussen 1983 en 1993; Nooit gain doan waark, n sonnettenbundel oet 1996 mit taikentjes van Tiny heur vriendin Tjaaktje Carolus. Betunneld tussen t Noorderhecht oet 1999, n sonnettenkrans – dij wel poarel van heur waark nuimd is – dij zai loater ook nog ien Nederlands oetgaf as Beklemd achter de Waddenzee. Ien 2010 kwam Tiegers op Tiegers, n verzoameln van humeristische e-mails dij Tiny joarenlaang oetwizzeld haar mit heur vriendin Gré Lesterhuis, Tiny ien t Hogelaandsters en Gré ien t Veenkelonioals. Ain, n omtoalen van artikel ain van onze grondwet en Be-
ziedjen oet 2011. Ien 2012 verscheen Bootjevoaren ien Grunnen, doar zai ien körte verhoaltjes heur bootraaiskes mit Herman deur t Grunnegerlaand beschreef. Wieder schreef zai Grunneger haikus, zo as ien Rimkes in Stedum. Zai moakte n joardagklender Pelzaaier mit daaier mit heur aigen daaiertaikentjes. Heur zammelde zesenvatteg Midwintergedichten dij zai joar op joar mit kerstdoagen verstuurde bundelde zai ien Midwintergedachten ien Gedichten.
 
Om sinterij bie nkander te kriegen veur resteroatsie van Peertil achter Steem, schreef Tiny Mit winst noar dou.
Mit nkander wer der bie Kaampke ook mit Kopmeskes begonnen, n luk boukje van n stuk of twinneg bladzieden vol mit verhoaltjes, gedichtjes, rezepten en nijskes, dij je zo ien buus steken konden. Waren meer as honderd lu op abbeneerd en binnen meer as datteg nummers verschenen. Wat n waark mor ook wat n pelzaaier het zai doarmit mit aandern had.
Grote waark doar Tiny en heur mitbestuurders van stichten vief joar aan waarkt hebben was oetgoave ien 2009 van Waarken mit Woorden, n Grunneger waarkwoordenprojekt mit verboegens van ale Grunneger waarkwoorden en aal dij nederlandse waarkwoorden dij doar din bie heurden. Noar zukswat was veul vroag bie nije mor ook ollere schrievers ien Grunnegers. Waark wer ien twij banden oetgeven ien aigen beheer. Doarnoast nog n band mit Nederlands-Grunneger waarkwoorden. Wat n kerwaai het dat west: n dikke aacht doezend waarkwoorden mit ale verboegens, ien ale tieden, van Nederlands ien t Grunnegers. Dit pronkjewail van Grunneger toal wer mit open aarms ontvongen omreden noast woordenbouk van K. ter Laan en zakwoordenboukje van Siemon Reker was der dou nog niks aans. Bie ophevven van Stichten is boudel overdroagen aan CGTC, zodat dit beholden blift veur toukomst.
 
Onderkommen van Kunstgaang Kaampke was doudestieds al Vlasschuur van Pilon ien Steem en doar werden Waarkwoordenbouken ten deup holden.
Ien maai 2015 verscheen bie uitgeverij Vliedorp Tiny heur zammeld waark Doan waark. Aal heur waark wer hier ien bie nkander brocht; verhoalen, gedichten mor ook heur vrije gedachten, kwatrienen, haiku, senryu en elfkes. Oetlangen van eerste exemploar von ploats ien meulen Goliath.
Dou Stichten Kunstgaang Kaampke opheven wer, n joar of wat leden, kreeg Tiny wat meer tied. Deur lichoamelke bepaarkens van oller worden, waren Tiny en Herman dou al van Kampweg ien Steem noar n Daam vervoaren, doar zai hoog boven Hardroaversplaain wonen gingen. Ook doar kwam Grunneger Toal vannijs goud aan zien trekken. Ien ASWA-gebaauw, ol kweekschoul, wer Vertèl ais Opwier organizaaieerd, doar lu ien heur aigen toal veurdroagen, zingen en vertèllen konden. Ook haar Tiny nog n joar of wat n zotterdoagse rebriek mit Nane van der Molen veur Havenstad FM-radio.
Leste òfzetter waren bieainkomsten ien Hof van Daam, doar elkenain dij Grunnegers n waarm haart toudroug welkom was en doar aal meer lu op òfkwamen. Bie dit ales was zai ook nog drok om aal heur waark ien Nederlands over te zetten. Dat waark was net kloar dou Tiny deur verroaderleke virus te tied oet kommen is. Wie hopen dat dit waark postuum nog ais oetkommen zel.
Tiny is , ien heur aigen woorden, mit lèste train votgoan mor heur waark blieft.
 
(Dit is n inkörte versie van n heugenis dij deur Nane van der Molen mit hulp van ol-Kunstgaang Kaampkebestuurders Tjeerd Burgstra, Anna de Vries-Maarhuis, en Atty Dost-Bos schreven is in Kreuze nr. 85)

Tiny Veldhuis

Op Dideldom publiceerd:

Verdrait kin …

Addern
brannen
draanzen
emmern
faksaaiern
gronneln
haauwgen
ìnjen
jaauwstern
knoagen
laaitern
marreln
nuzzeln
ontroeren
poazen
roaken
schruien
trevven
ukkern
vreten
wazen
zoltjen
en
blieven

Bejoarenhoes

Zien laand opbaauwd mit blode hannen
eerst bie boer, dou op febriek
nooit ging hai noar vekaanzielannen
zès kiener en zien hoes mos liek


en noa n waarkzoam, zuneg leven
‘woont’ hai no ien ‘bejoarenhoes’
doar is veur hom niks te beleven
gebaauw is nait meer zien tehoes


beknibbeld wer der eerst op eten
op zundag nait n plakje keek
wel zol zien luk verdrait ook meten
gain koemke soep meer deur de week


deur wanbelaaid van ‘hoge’ heren
gaait hai dommee nait voak ien bad
en ook t Nijsblad lait hom leren
wie hemmen t bie lange noa nait had


ik dink, mit aal zien mankeminten
verdaint hai zörg én ons respekt
mor bie dij heren mit heur sinten
is dat wat ter op t heden aan ontbrekt.

Dit gedicht is oetgeven ien 1990 en is tot mien
groot verdrait en verboazen nog haitied ‘aktueel’.

Bevrijden

n Omstreden gevuil
deur aaldoagse dingen
nait te bevrijden.


Heur hannen strelen
t strakke vèl vuilt waarm en spans
t luk laagje bevrijd.


Zien heugenizzen
gunnen hom gain bevrijden
n oorlog dij won.


Stilleghaid van no
let meziek ien mien oren
heuren als vroger.


Noa joaren zuiken
tussen honnerden noamen
zigt zai ook zienent.


t Vernijs opbaauwen
lait ook dat beeld verswienen
van oorlogsgeweld.


Weervonnen vrijhaid
leutje uren veur mie zulven
om te dagdreumen.


Bie t monemint
kriegen noamen no n stem
ain veur ain veur ain.


Verloren vrijhaid
òfnasket ien n leven
dat nait van hom was.


Bevrijdend gevuil
dat nait te meten verdrait
veur aaltied burgen.


Gedachten zweven
veurbie dij tied van vroger
noar n nij begun.


Ien vrijheid leven
bevochten as hoogste goud
mor draaigen stopt nait.


Vandoag en ook mörn
goan vrijheid en tirannie
vechtend over stroat.


Soamen herdinken:
nooit weer gebeuren loaten
dij oorlogsjoaren.


Dat oavendloopke
is bevrijdend noa t haarde waark
ook zien hond is blied.


Gezichten kommen
ien dreumen weer tot leven
ongriepboar geluk.


Noa laange joaren
deur aner minsen bevrijd
vernijs leven goan.


Tied geft gain vrijhaid
om zörgeloos te leven
as God ien Frankriek.

(Schreven veur n bieainkomst van
“Vertèl ais” op 7 maai 2016,
dij t taiken ston van bevrijden.)

Der Weden

Der weden, mor der nait bie weden
veur aiveg vot eertieds verbie
aingoal struun ik deur dat verleden
noar hom en heur en die en mie


tied geft zien tied as mien gedachten
tiedstieden stroomloos overstroomt
herinnerns zuitjesaan verzachten
no elknain doar steevaast woont


aaid blieven zai mit hier verbonnen
verweven ien aaldoags bestoan
geft ja verbaarg as k wil deurgronnen
dij vroagen ronnom heer t vergoan


t woarom wer n gehaimenis
dou dood aan t levent toudoan is.

Doe

Doe hes noar mien
woorden lusterd
mor wols heur nait verstoan
as n zaachte wiend
kwammen ze op die tou
hes heur nait begrepen
ik mouk der n störm van
kons mie nait heuren deur
t geweld?
no is wiend liggen goan
stil zunner woorden
stil…


Dit gedicht stoat ien:
“Hou wil t kinnen” gedachten ien n deuske.

Dreum

Gain schiller kin mien dreum ien kleuren vangen
omreden hai ien t swaarde gat verswient
van haitied weer bewusteloos verlangen
noar t kleurenpad doar k sumtieds laip as kiend.

Gehucht

Bie aanbegun laans weg twij riegjes hoezen
wat brukjes over vlode jiddersloot
doar speulden kiener tot aan oavendrood
lait leste zunnestroal heur ogen kroezen


beziedjen, taauwke springen, siddeltoppen
drij koatsebalen tegen blinde muur
noa slootjespringen, apmoal slim onnuur,
tou hoes heer hin mit glìnne rooie koppen


veur aaid verswonnen tussen riegjes hoezen
dij brukjes over vlode jiddersloot
zigs jeugd nait speulen tot aan oavendrood
computerspultje let no ogen kroezen


hail eefkes is dat kiend weerom en vrij
op luddek streekje van Roodschoul noar Mij.

Haars

Hail stoareg aan veranert laand van kleur
verswient dat geel en vaalgblomrood en sangen
n haarszun brekt deur dook let mie verlangen
noar aigenhaid ien kleurenpracht en geur


plougiesder trekt n vurg liekoet en kaant
zigs vedde klaai noa t plougen glaaiend glimmen
verdwoald stoan der nog eerabbels op rimmen
en sukkerbaiten op n bult bie t laand


moakt elknain dij vleugels het hom drok
kiewieten akkelaaien ooievoaren
liek willen zai noar t Zuden tou vervoaren
en onnertied speult t Wad heur Waddenrock


doar boven stee van lèste zummervruchten
dij Hogelandster graauwe haarsweerluchten.

Oet bundel: “”Pollerschaauw”

Haikoes

Gliek mit dunnerschoer
geft hoog wodder achter diek
regenbui weerom.


Dat lèste wodder
op n leegwaaid Waddenstrand
krigt wiend nait mit hom.


No dook hom deelvlijt
komt diezege wodderlien
dichter noar mie tou.


No schrouw van zeekòb
op wiend weerom noar t Wad gaait
heurt heur vernijs heur.

Haikoes (2)

n Vrowe winter
let smörns ieskolle pegels
aan dakgeut hangen.

Weerom van diek of
blift waarme wiend te zee oet
mie ien t oor flustern.


n Swaarde liester
mit takjes tussen snoavel
ien dezemmermoand.


Ien t graauwe wodder
liggen votsmeten rozen
tegen onnerwaal.

Haiku’s

Liek n wolleg vluus
doolt over laand en hoezen
dichte diezeghaid


t Verswonnen bootje
ligt weer achter rait bezied
viskerriw aan boord


Op n wolkenstoul
voar ik mit noar t wonnerlaand
achter horizon


Treeke veur treeke
beklim k sleetse traptreden
tot hoog ien toren


Achter trekker aan
kribben witgraauwe miwwen
om n dikke wirm

Haiku’s

Aan anerkaant diek
zai k voutstappen noar t Wad goan
gain minsk is te zain


Veujoar ien boeten?
veur mien keukenroam dwirrelt
n donzeg veerke


Twij akkelaaien
joagen liek vlaigmesienen
n miw veur heur oet


Zunner geluud bringt
dook ronnomrond ons woonstee
nog meer stilleghaid


Stil stoa k te lustern
gain geluud is te heuren
k zai traain áál rieden


Drokte ien poller
koren, baiten, eerabbels
en n muide boer


Blied loop k ien boeten
daag is eerder daag worren
krekt zo as guster

Ie heuren

Ie heuren ronnomrond weer vroagen
van kiener, groten jong tot old
woar schoelt n minsk dij riddersloagen
omdoolt ien boeten nat en kold?


joa, mainste omswieners zai dolen
hail wereld rond schier vogelvrij
òfnasked levent glad ontstolen
deur nattens macht of daiverij


wie dinken aan Midwintersdoagen
en t leutje kiend oet Bethlehem
dit potje sust ons onbehoagen
wie nuigen Hom mit waarme stem


mor wel zörgt din veur dizze minsen
heur welbehoagen, stille winsen?

Ien stee van

Ien stee van n steeke ien
verzörgenshoes
mos hai noadinken
òfsproaken moaken bie dokters
n zèggen doun


mos zien levent laanger
leeft worren
of was hai kloar mit zienent


kiener wazzen deur oet
vraauw was hom ja veurgoan
vrunnen haren ter tou doan


woar zol hai t veur doun


op zien steeke ien verzörgenshoes
woont no n aner


was hai der kloar mit
of
wazzen anern kloar mit hom?

Klaai

Hier heurs allinneg vogels zingen
ol hoas springt over braide sloot
dij kikker blast zien bakken groot
vief heukels stoan bie vring te vringen


wied vot ien aineghaid geluden
laans zeeziedkaant van hoge diek
deur tuderkes maank graauwe sliek
wil zeekob doar t ja apmoal duden


n regenschoer geft tere kleuren
aan winterzoad op kolle klaai
k zai stoefbie eerste akkelaai
aaid kìns wat kobbels gaanzen heuren


ienainen wiedelt gulle wiend
bui veur hom oet as zun mie viendt

Leeg

n Lege traain gaait mit hom vot
op n leeg perron zigt zai
mit lege ogen
lege roamen
bie heur leeg liggoam laans goan
ze stekt heur lege haand omhoog
n leste groet aan dij leegte
veur Stadse ledeghaid
heur leegte
nog leger moakt.

Dit gedicht staait ien:
“Hou wil t kinnen” gedachten ien n deuske

Midwinterhaiku’s

Ien aiveghaid
is weer n joar verswonnen
tied het ter tou doan


Geluud hail wied vot
let mie dinken aan vroger
doan waark of…. doch nait?


Op dizze oavend
geft mie steern van Bethlehem
verschoel en verbaarg


Van Òl- noar Nij-joar
vervoaren heugenizzen
noar n nij begun

Kleuren verswienen
ien stilte van Midwinter
no dook hom deelvlijt


t Blift nog eefkes stil
no leste klokslag aangeft
dat Nij-joar begunt


Gedachten stoeken
no Òljoar zien lèste daag
bestopt ien vroger


Midwintersdoagen
geven mie deur stilleghaid
n wìnsteg gevuil


Ien midwinternaacht
legt leste daag van t joar
hom deel maank wat snij


Op nij-joarsdag stroomt
ainzoame kerk vol leven
van örgelklanken


Bie t joar òfwinnen
heur ik diggelgeluden
ook ien gedachten

Midwintersdoagen

Verwonnerd dolend over t slichte laand
deur pollers dörpen streken en gehuchten
heur ik haalftieden hail wied vot geruchten
vief gaanzen liggen stil aan slootswaalkaant


bie wolken laans schimmert ter diezeg licht
om donkerte finoal te overwinnen
krieg kop ien t ìn, t vuilt wìnsteg daip van binnen
wat snij vaalt stoareg deel op mien gezicht


zuiks haitied weer maank dizze stilleghaid
n zèggen op wel doezend levensvroagen
mor maags hier weden wiend wil die zuls droagen
Midwintertied geft minsen vredeghaid


mor gaauw, te gaauw zèl tied aaid wieder goan
bekwiemkes blief ik zulm nog eefkes stoan

Ol boom te tied oet kommen?

Zien haarsklaid laag ronnom ien gollen kleuren
laanszied bie Stemer kerk en raand van gracht
dou kwam oktoberstòrm mit volle kracht
gestìn kons iezelk haard om hoes hìn heuren
wol wilde wiend wilg over kerkhof sleuren
op zundagmirreg wer slim onverwacht
ol boom vermorzeld heurdes jammerklacht
brook levenstak der òf zols hom nait beuren
verropt verhinneweerd ston stam te treuren
von gain verschoel zuls zunner bloarenvracht
meschain mout noa ain laange winterwacht
hai t leven din aan ollerdom verbeuren
tot ankom veujoar kin n bult gebeuren
mor aiveg is e schonnen deur t verscheuren.

Omkeer

No lèste doagen weer verswienen
noar anerkaant van ons bestoan
zel wìnsteghaid bie t overgoan
ien wintertied minsen verbienen


zigs ronnomrond nog haarsweerkleuren
wat bloaren sirreln speuls omdeel
koalkopte takken hemmen scheel
deur aineghaid kins heur hier heuren


mor onner eer woult nije leven
beziedjend tot vernijs begunt
wort dommee stoareg aan om sunt
vervaast dat lege laand bedreven


mit ale hoop en vol verwachten
wil elknain omkeer betrachten.

Op n Belg

Bie Oadörp aan begun van t Loug
laip soavends loat n Belg noar kroug
noa haile daag veur ploug aanlopen
wol hai hom doar n klokje kopen
mor krougboas zee doe bis nait wies
jags mie ja glad n swien ien t ies
wiel doe hier zits te dikkedakken
zain aner klanten laist dien hakken.

Op n ezel

n Wilde ezel is op Doord
deur ezelskoppen kaant vermoord
haitied wer hai bie t pakjes droagen
mit haarde haand van fiets òfsloagen
wat schane raip dou elkenain
no het hai ons ja glad bie bain
elk mout no aigen lasten droagen
gain ezel kins der meer veur vroagen.

Perron

Op vroren riggels
pebaaiert n traain t perron
noast hom te kriegen
Dook ien oktober
nemt leste traain noar Stad tou
tougelieks mit mie.
Mien boukenkaast zit
mit zesentwinneg ledders
aan kop tou vol doan.

Stilleghaid

Deur ales hin kins stilleghaid aaid heuren
oktobermoand, heur ien haarsdoagentied
zun buut mit dook, wiedvot wort minner wied
en wiend wil hom maank stilte nait verbeuren


din zúikt n minsk zien pad bie zukse weken
veur rust’loos raaizen is gain roemte meer
gain honnerd meder zicht as tegenweer
liekt boetendeur ain grieze stikte deken


zo stoareg aan ligt ronnom dizze doagen
dat zeker waiten van vergankelkhaid
vergees betracht noatuur heur zummerklaid
verknuurd noa omslag wieder òf te droagen


zèl stilleghaid meschain n schoakel weden
om zummer smui aan wintertied te smeden?

Tied

Der is gain weg weerom ien tied
ik kin allinneg mor noar loader
en kommen leste doagen noader
din gaait mien tied mit mie aan zied.

Verknuurd dörpslevent

Hier onner strakke blaauwe luchten
mit widde wolken sumtieds gries
doar liggen dörpen en gehuchten
heur volk betoalt n hoge pries


joa t haile laand kreeg waarme vouten
mor zo tou grond oet deur ons gas
menister zee wat mout zel mouten
dij sinterij komt goud van pas


ien Grunnen vaalt ja wat te hoalen
dat eerdgas is veur elkenain
ook Grunnegers loa’k dik betoalen
zai hemmen boudel mor te lain


verknuurde minsen haim en hoes
stoareg versakt verscheurd ien groes.

Verknuurde toal

Omaarmd deur olle dieken
ronnom verropt en blond
mit aal meer stinkfebrieken
ligt t Hogelaand te schont


op schopstoul zit verbannen
n volk, verknuurd, begroet
zai zeden haitied hannen
dij d lait men der oet


van woorden aaid beschreven
ien korde slichte toal
is t a.b.g. heur bleven
t wer handen veur apmoal


zel ik nog wieder dwoalen
k goa t algemain hertoalen.

Verschoel

Deur nijsberichten wordt ons zèggen doan
der binnen overstromens bomaansloagen
gainain dij ropt “ien minsen welbehoagen”
tot aineghaid is t menneg kiend vergoan


verdwoald lopt elknain op biesterboan
zai kribben over honnerddoezend vroagen
en vuilen heur verroaden, riddersloagen
wat draaigens ligt aan worrels van bestoan


haars het zien tied tou winter overdoan
der komt ja stilte rond Midwintersdoagen
wie overdinken veur- en tegensloagen
mit gulle laag, mor mainsttied ook n troan
mor aal joar weer geft ronnom dizze doagen
dat Ol Verhoal verschoel bie levensvroagen.

Veujoar

Ien slichte lienen liggen lappen laand
as deur n schiller tegen linnen streken
heur aineghaid kìns sikkom nait verbreken
en stilleghaid wort stiller stil diskaant


aal vruchten liggen distied onner grond
zai kieken oet noar eerste zunnegluien
om loader liek n wonner groot te gruien
tou eerabbels of aanswat ronnomrond


der ridt n boer mit trekker over t veld
wil baiten doar liekoet op ainen zetten
gain minsk zèl hom zien aarbaid ja beletten
dat klaimse klaai is ales wat no tèlt


en boven aal wat gruit aan veujoarsvruchten
dij Hogelandster strakke veujoarsluchten.

Oet bundel: “Pollerschaauw”

Wacht mor

Treeke veur treeke klimmen
wie sleetse treden
van torentrap omhoog
k bin tèl kwiet worren
der binnen ja zoveul


wacht mor
tot wie boven oetkieken kinnen
din zèl k die wiezen op
ploatsen, gruinlaand
swaartbonten, goldgeel koren
eerabbels ien blui


wacht mor
op veujoar zummer
haars en winter


wacht mor
ien dij zee van roemte
pesaaiert tied van die en mie
veur aiveg ien aiveghaid.

Waddenkleuren

Bie kommend wodder blift nommirregzun
nog eefkes boven grieze Noordzee hangen
mien ogen willen ale kleuren vangen
mor dunnerbui doolt rond, gaait zuls aan run


n regenboog rekt over Börkum hìn
let aailaand oker, rood en sangen vienen
ziedoet krigt Waddenzee dij kleurenlienen
weerom, wel het zo’n schiere kleurenpìn?


wat schoapen schonzeln stoareg hogerop
benoam op diek zel nattens heur nait steuren
van hail wied vot kìns motorboot ja heuren
wiel wiend noar laand waait, zuver vris om kop


as Waddenkeuneg groots ien zien meneuvels
zuzaait ain zeekob zuitjes op zien vleugels.

Winter

Ienainen roast n loade pluusterwiend
der struunt n boer veur dichte achterdeuren
zuls Waddenzee kìns diskaant diek ja heuren
mor boetendieks liekt krekt of wiend verswient


ien poller ronnomrond Midwintertied
is stilleghaid allinneg achterbleven
zien aineghaid vernijs mit grond verweven
ligt tochtsloot doar deur snij besnijd bezied


heurs hellerop n bliede kienerlaag
verswonnen binnen lèste scheuveldoagen
zigs regenschoer aingoal bie lucht laans joagen
hail stoareg aan wort daag weer laanger daag


en boven laand nog zunner zummervruchten
dij Hogelandster grootse winterluchten.

Oet bundel: “Pollerschaauw”

Zummer

Bie zummerdag kin schiller doags ien tril
om kleurenpracht mit kwast en vaarf te vangen
dat korengeel en vaalgblomrood en sangen
moakt elknain bie tieden moeskestil


twij swaalfkes scheren as n vlaigmesien
deur diekgat hìn, zigs boer hail gunner lopen
van grode ploats stoan achterdeuren open
drij kiener springen hoog op trampelien


wat wolken drieven laans op lije wiend
wiedvot zigs aanbegun van dunnerkoppen
boerin is heur bie t hooien aan verroppen
t mout binnen weden veur schoer boudel vient


en boven ale riebe zummervruchten
dij Hogelandster bonde zummerluchten.

Oet bundel: “Pollerschaauw”

E-mail bie wat nijs?