Ie kinnen der mit lezen en schrieven
Blom geft haarsdag aan
bluien is oam op t lest
aal verswindt in winter.
Zun schient mit stroalen
striedend tegen uur en tied
fel, schier, stoeptrekkend.
Schoemkoppen bie straand
daanzen broezend over laand
störm staait doar börg veur.
Blad vaalt van boom oaf
op grond, as n klaaid zo schier
veujoar gruit weer aan.
Sukkerbait winnen
klaai kloeten vlaigen veurbie
gruin blad nou vot, koal.
Liek n wolleg vluus
doolt over laand en hoezen
dichte diezeghaid
t Verswonnen bootje
ligt weer achter rait bezied
viskerriw aan boord
Op n wolkenstoul
voar ik mit noar t wonnerlaand
achter horizon
Treeke veur treeke
beklim k sleetse traptreden
tot hoog ien toren
Achter trekker aan
kribben witgraauwe miwwen
om n dikke wirm
Ien aiveghaid
is weer n joar verswonnen
tied het ter tou doan
Geluud hail wied vot
let mie dinken aan vroger
doan waark of…. doch nait?
Op dizze oavend
geft mie steern van Bethlehem
verschoel en verbaarg
Van Òl- noar Nij-joar
vervoaren heugenizzen
noar n nij begun
Kleuren verswienen
ien stilte van Midwinter
no dook hom deelvlijt
t Blift nog eefkes stil
no leste klokslag aangeft
dat Nij-joar begunt
Gedachten stoeken
no Òljoar zien lèste daag
bestopt ien vroger
Midwintersdoagen
geven mie deur stilleghaid
n wìnsteg gevuil
Ien midwinternaacht
legt leste daag van t joar
hom deel maank wat snij
Op nij-joarsdag stroomt
ainzoame kerk vol leven
van örgelklanken
Bie t joar òfwinnen
heur ik diggelgeluden
ook ien gedachten