Schipper-Baptist, Hilda

Woont in: Wirdum
Schrift al: 25 joar

Over miezulf.
Ik schrief aal hail wat joaren. Op ulo-schoul begon dat. Mor dou maistieds in Nederlands. Mien kennismoaken mit Grunneger toal was, wat dr vrouger in ‘Damster kraant’ ston. klaine verhoaltjes. Ik kon ze amper lezen.
Mit dizze oetsproaken heb ik aal hailwat zegt. Ulo is dr aal laank nait meer, is aal mavo west en is nou vmbo. Dus bin ik nait ain van de jongsten meer. Damsterkraant: joa ik bin geboren Damster. Woon aal 35 joar in Wirdum. Aan waark heb ik van alles doan. Oproem-en schoonmoakwaark, kantoorwaark, archiefmedewaarker bie n woaterschap, loketmedewaarker bie postkantoor. Mit zukswat heb ik mien studie betoald. Ik bin zo’n 20 joar schouljuf west. Humanistisch vormingsonderwijs. En doarmit kon ik de volgende studie betoalen. Ik heb in Utrecht aan de Universiteit voor Humanistiek studaairt. Noast mien aigen praktijk aan hoes, waark ik in een verzörgingshoes in Veendam, het Wildervanckhoes.
Hobby’s binnen dr vanzulf ook. Wie hemmen een grode toen, mit altied genog te doun. Mien man en ik rieden aal joaren motor, en noast mien schrieverij bin ik voak aan het weven. Kinder? ain dochter, ain schoonzeun en ain klainzeun, inspiroatie genog dus.
Schrieverij is aiglieks wat begonnen as oetpebaaiern. Mien eerste verhoalen in t Grunnegs binnen zo’n 25 joar leden ontstoan. Der is ook wel ais wat in kraant verschenen, en in dörpskraant. hier en doar wat in boukjes van Lopster schriefwedstried.. Veureg joar in het nije kerstboukje.
Nou, dat was t wel zo’n beetje. ducht mie.

De muite weerd

Regen, aanjoagd deur n kolle, kèlle noordwester wind striemt deur de smaale winkelstroat. Mìnsen lopen, doeknekt tegen de kolle, gaauw van winkel noar winkel.
Donkere doage veur de kerst.
De laampkes in de klaine kerstboomkes bie de winkeldeuren fladdern de boom hoast→

‘Dou en nou’

Op toavel ligt n stukje pampier, dat al wel honderddoezend moal open en dichtvollen is. Ziedkaanten binnen voazelg en vollen binnen slim sleets worden. t Plastic omslagje woar oft pampiertje in zat, is op noaden oetscheurd.
“Ik huif t nait meer te lezen. Kin elk woord→

Dunderbui op vrouge mörn

Woest was è.
Withait van woede.
Vanoet de noagels van zien tonen tot aan het uuterste puntje van zien hoar was è woest en grammiedeg.
De zenen in zien lichoam verstrakkende zuk tot koabeltouw woar je wel n coaster mit vastleggen konnen.
Zien koezen, dij è stief op nkander har,→

Horror Vacuï/ op drumpel

Ik stoa weer veur n deur. Zol ik wel, zol ik nait…. Zol ik toch mor? Wat tref ik aan…. Aiglieks wait ik wat ik aantrevven goa… Nou ja, nait apmoal vanzulf, ik dìnk dat ik wel n beetje wait hou oft is mit dij aner, dij aan anerkaant deur is.

Ik wacht nog even: Zol ik wel, zol ik nait…. →

In the middle of nowhere

‘In the middle of nowhere’. Dat haar è zegt, dei Bastiaan van der Werff. ‘Ik woon in the middle of nowhere’, gain ain tot last, gain ain te zain. Kom mor ais laangs, din kinst t zulf zain. Zo mooi, zo rusteg. Aal soorten van vogels en wild as noaste noaber. Roemte, rust, gain gedou.’→

Jingle bells, jingle bells

“Wat goa’we dit joar mit de kerstdoage doun?” was Maarten zien vroag vanachter zien kraant west.
“Kerst, hou nou kerst. t Is net zummer west en doe proatst over kerst? Ik mout wintergoud nog te kaast oethollen.”

Janna wis nog hou verboasd→

k Was dr zulf bie, of nait din

Sums en din is dr opains n herinnern. Zo’n herinnern woar of je gain benul meer van hadden dat het dr was. En inains wordt joen leevm weer wat rieker mit zo’n gebeuren oet het verleden.
Nou ja, een gebeuren is nait recht het goie woord. Voak is het niks aans as n flits,→

Liek om liek

Jong, wat ja geweldeg dast dat veur mie doan hest. Wat bin ik doar ja blied mit.
t Was wel n beste praan nait. Ik heurde het gusteroavend aal. Het hoelde om t hoes tou. Een echte noordooster. Zoveul snaai heb we ook in joaren nait had. En wat liekt het mooi nait.
En as zun dr straks→

Midwinternacht

n Old vertelsel zegt, dat in de midwinternacht daaier proaten kinnen. Nou binnen dr n bult verhoalen dij op dizze menaaier begunnen.

Mor bin je wel aits boeten west in de midwinternacht. En din main ik nait noa de karstnachtdainst vanoet kerk onnerwegens noar hoes. Nee, →

Nije wegen

Het viel heur nait tou, dat grasmaaien. Wat een zwoar waark was dat. Ze zol zuk nait kennen loaten, deurzetten. Het mos dr vandoag nog oaf. Aans namen kinder heur het toch weer oet hannen.
En dat is ook wel laif en dat is ook ja goud bedould. Dat zegt ze ook aal weer. Mor aalvot op→

Ofschaaid

Op toavel ligt n stukje pampier, dat al wel honderddoezend moal open en dicht vollen is. Ziedkaanten binnen voazleg en vollen binnen slim sleets worden.
Het plastic omslagje woar oft pampiertje in zat, is op noaden oetscheurt.

“Ik huif t nait meer te lezen. Kin elk→

Snachts ast donker is…

n Klain kèl stroompje tocht verkleumt mie de vingers.
k Schoef ze onder t zaachte flanel van kuzzensloop.
Licht van stroatlanteern, filtert deur t haalfdicht schoven gedien, vaalt over oons bèr. Klaas zien grieze hoar krigt in dit zaachte schiensel n zulvern glans. Aan→

Stil stoan en weer wieder goan

Der binnen momenten in t leven, woar je even bie stil stoan blieven. Of woar je aiglieks bie stil stoan zollen mouten. Mor zo as zo voak, heb je t drok en veur je t in de goaten hemmen is tied wiedergoan. En t moment is al weer veurbie. Der binnen van dij haile grode momenten en din→

t Zel weer veujoar worden

“Gaaist mit aner week, wie goan n bollenmand moaken.” Vol enthousiasme nuigt veurzitter van ons raaiskemizzie mie mit te goan. “t Is nog november, t kin nog nèt”, zegt ze. Bollenmand moaken, helpt vast om de winterdip wat de boas te blieven. Joarenlaank heb k in haarfstvekaanzie→

E-mail bie wat nijs?