Schaank, Gerrie

TRIMMEN

Mien bruier mog aaltied geern haardlopen. Tuzzendeur dee hai din welains wat oefeningen.
Zo was hai zuk ook ains keer aan t opdrokken aan kaant van weg. Dou hai al n zetje bezig was mit de neuze op en dele van de grond te drokken, stopte der n kerel in n auto, draaide zien roampke open en zee: “Zai is der al onder vot heur!”

NEUZEN

k Haar n moal pech mit auto en dou mos k de geraazje bellen.
Der kwam n monteur bie dij ik nait kende, mor hai haar mie doar toch n gokkerd van n neuze!
Kerel, wat n joekel van n neuze haar dij man!
Hai trok moterkap open en zee:”k Zal es even neuzen.”
Ik keek hom aan en zee: “Joe vinnen t wel!”

INPARKEREN

Wie luipen n moal in Stad noa n oavendje stappen op weg noar auto.
Dou zagen wie n man dij bezig was mit inparkeren en doarbie even mit aachterkaant n veurkaant ruik.
Bruier luip der mit autosleuteltjes in haand op òf.
“Dat gong even nait goud hè, meneer?” “Ja, sorry hoor, maar ik denk niet dat er veel aan de hand is. Ik heb hem maar licht geraakt”.
“Nou dat wait ik nog moar zo net nait”, zee bruier, “loaten wie moar es even kieken”. Zai kieken, en dou zee bruier: “Nou meneer, ie hebben gelok had dat t mien auto nait is”.

TV Noord stekt aan ‘t ìnne van heur doagliekse oetsenden elke dag de Grunneger vlaag oet mit t programmoa ‘Grunnegers’ van Fré Schreiber en Olaf Vos (“De Grunneger toal proaten wie apmoal. Doe ook. Joa, mien jong doe ook!”).
Doarin hadden ze op moandag aaltied de rubriek ‘Grunneger woorden’. Je mozzen din van lainwoorden oet t Engels goie Grunneger woorden moaken. Doar heb k aaltied mit veul plezaaier aan mitdoan. Veul van mien inzendens hebben t programmoa ook hoald.
Hieronner loat ik joe ze zain:

Bottleneck = vlezzehaals
Sticker = kleefploatje
non-fiction = gain verzinsels
Efficiency = doulmoateghaid / aal
op stee
Budget = centerij / begrotelk geld
Drumstick = hounderkloef
@penstaartje = knupsteertje
in the picture = in de kiekert
second opinion = heur-heur
Hooligan = vernaildert
all-risk = aal – dekt
Hacker = kroaker

Moar maiste van mien inzendens hebben oetzenden nait hoald:

Relaxen = omlummeln
Finish = èndmeet
Piercing = deurprikker
Bulldoze = schoeftrekker
Catwalk = kat(te)gaang
Pallet = loadbred
Jumpstyle = huppelderij
Tattoo = pokkeltaikens
Beamer = stroalvat
Quote = biesleper
Bodywarmer = pokkelwaarmholder
Outsider = boetenstoander
dug – out = schoelkoele
Update = bie tied moaken /
nijmoodsen
Dreamteam = dreumploug
Placemat = vreetmatje
Cheerleaders = opmonterwichter

De ‘Quizmeesters’ wuiden wie welains nuimd, want soamen mit mien kollegoa schoulmeester deden wie voak kwisjes. t Begon apmoal bie de personeelsverainen van de gemainte, woar wie de joarliekse feestoabend opschierden mit onze vroagen, spreekwoorden, rebussen, veurwaarpen roaden, geluuds- en beeldopdrachten en voak hail komieke spelletjes.
Wat hebben we laagt bie n vla-eten wedstried van twai dikke bruiers dij zo geern van elkoar winnen wollen dat ze de lepels oetzied smeten en mit de volle snoete, as echte tellerlikkers, de bordjes vla te lief gongen. Ze zaten der onder. En bie t aaier gooien in ’n emmertje vonden sommege vraauwlu t mooier de quizmeesters de aaier noar de kop te smieten din veur de punten in t emmertje te goan.

’t Sprak zug al gaauw rond dat wie van zokse kwisjes deden en van laiverlee wuiden wie ook bie verschaaiden aandere verains nuigd om n oabendje te komen verzörgen. Dat gong van schoulen, hoesvraauwen tot kristelke vraauwenklupjes tou.
En zo wuiden wie ook ains nuigd deur n
Baptisten vraauwenklupje oet Winschoot. ‘n Moeke van n poar kiender bie ons op schoule was de veurzitster van de Baptisten vraauwen. Zai haar van onze optredens heurd en vruig ons dat ook ains veur heur klupke te doun. t Was n laif mìns, dai n bult veur schoule dee, en dìn kinst ja nait waaigern. (Wie zeden traauwens noeit nee). Wie muiken der n mooie middag van en ze vonden t aal prachteg. Noa ofloop begonnen wie votdoadelk te reddern om boudel op te roemen. Mor dat was nait de bedoulens, wie wuiden vroagd der eben bie te goan zitten. Zai mozzen nog eben danken en dat wazzen wie nait wend. Mor het verzuik was nogaal dwingend en wie kwamen elk aan n kaant van veurzitster te zitten. Ik begon aal n beetje natteghaid te vuilen en docht: oe god (letterlek din hè: “Oe God”). Wie haren t eerst nait hailndal deur, wie dochten dat zai ons bedanken wol.
En dou nam veurzitster t woord en volde de handen: “Heer, wij danken U voor deze gezellige middag …….” En toun kon k t ja nait loaten, ik onderbrak heur en zee:
“Mevrouw de veurzitter, t is heren, wie bìnnen mit zien baaident”.

“Ons Gerardje is hoogbegoafd”, zee Gerardjes Moeke vol overtugens. Het mos wel zo wezen, want zai kon vrouger zulms ook al zo goud leren. Zai dee nou alweer n computercursus, dij slim stoer was, mor zai haar der gain muite mit. Heur zuster was alderdeegs schouljuffrouw en dij haar n poar testjes mit Gerardje doan. t Was overdudelk : Gerardje was hoogbegoafd! t Zat aan heur kaant van de femilie. Heur man was nait zo‘n ster west op schoule. Aarme man………
Och Gerardje was n goie leerling, mor hoogbegoafd?? Ien t laand der blinden kon Gerardje mit ain oge en twai vingers ien de neuze keunink wezen. Moeke wol n aangepaast program veur heur Gerardje. Dat Gerardje genog waark haar aan t normoale program en doar nog laank nait ien alles de beste was, drong nait tot de sikkom geheurgesteurde moeke deur. Nee, Moeke trok n verongeliekte kop van aine dij van riekswege op ain bult goeid is mit t gewone volk. Heur klacht was dat het wonderkiend dat zai op de wereld zet haar, op schoule ien ain klazze zitten mos mit kiender dij der wat laanger over doun om de toavel van zeuven oet de kop te leren. Dat holdt heur Gerardje mor op en t zol hom gain goud doun op zien tocht noar de top, woar hom n grootse toukomst waacht. En din kinst nait hebben dat Gerardje noa zien toallesje waachten mout op n stumper dij doar wat laanger over dut. Het komt ien de kop van Gerardjes Moeke nait op dat n schoule noast het leren, ook n plek is woar kiender leren soamen te leben mit n ander. Of ze nou minder of zulms meer ien de kop hebben as Gerardje. Kin hoast nait, volgens Moeke, en t komt hailndal nait in heur kop op dat t nait zo slim is as Gerardje of en tou eben rustig aan doun kin om te waachten op aine dij wat troager van begrip is. Want as Gerardje aal zo’n knappe kop is, as Moeke denkt , din zel t wat legere tempo van dij aander kiender hom vaast nait schoaden .
Oetendelk binnen Gerardje en zien Moeke verhoesd noar t Drintse Hooghoalen. Want as ie hoogbegoafd binnen, din mout je t hoog hoalen. Of nait din…………

k Wol noeit zo’n ding hebben. Mor ast mit dien auto aan Duutse autoboan, op weg noar wintersport, stilstoan blifst en din uren aan de wandel bist om van de boan oaf n telefoon te vinden….. Din ook nog ains over verkeerde autoboan nog n poar uur de verkeerde kaant oplopst…… Din dien auto mit vraauw drin nait teruggesvinden kinst….. Din dinkst toch wel: “Haar k nou mor zo’n ding had!”
En din wil k joe d’ellinde bespoaren van dat Duutse plietsie mie van boan oafplokt het en noar mien auto brocht het….. De ADACman de auto nait reparaaiern kon en ons noar n hotel sleepte dij vol zat….. Wie mit tien groaden onder nul ien auto sloapen hebben op t terraain van n geroazie, dij de volgende dag de auto nait moaken kon of wol, omreden dat t zoaterdag was….. Wie mit n huurauto wieder mozzen, dij wie ook nog ien de prak reden hebben, zodat der weer n nije huurauto kommen mos…. . As wie mor zo’n mobieltje had haarn, din was t apmoal veul vlotter goan. Wie hebben ons din ook votdoadelk noa vakaanzie zo’n ding aanschaft. Veur noodgevallen vanzulfs en nait veur aal dat geplaas woar maiste lu hom veur bruken.
Mor begunst toch aal meer aan zo’n ding te ontdekken. Der zit ook SMS op, veur korte braifkes schrieven. En dat mag k nog wel ains geern doun mit buurjong. n Beetje maaljoagen zeg mor.

En zo kreeg ik n moal n wonderliek SMSbraifke dou wie op vakaanzie ien Venetie wazzen. (Vraauw zeurde aal datteg joar dat zai n moal noar dat romantieze Venetie wol en ik heb t datteg joar tegenholden kìnd, mor mit Pinkstern mos t der din ìndelk van kommen. t Vuil nait tegen mout k eerlieks zeggen. t Het de reloatsie oardeg opfrist). Mor goud, doar ien t Itoalioanse Giethoorn kreeg ik t volgende SMS-berichie: “Ma, hier Cora. De kinderen zijn dinsdag onverwachts vrij van school. Hoe zit dat met oppassen? Bericht even terug.”
Nou, dat braifke was duudlek nait veur mie bestimd. Cora was n beetje mit de nummers aan t knooien west, ducht mie. En toun kon ik t nait loaten en braifde terugges:
“Cora, ik wil niet langer op die rotkinderen van jou passen. Punt uit! Ma.”

Of ‘t weer goudkommen is tussen Cora en heur moeke wait ik nait. Ik heb noeit meer wat van Cora heurd.

TV Noord het nou n soap serie ‘Boven wotter’ over mìnsen ien Blaauwe Stad.
Zulms waz k getuuge van n soap onner wotter over ainden ien t Beerster Daip.

k Zat dizze zummer onder ‘t òfdak van mien toenhoeske aan t daip lekker ien t sunnetje. Mien oog vuil op drij ainden dij wat aan t juchtern wazzen. Dou ik wat beter toukeek, zag ik dat der toch wat meer stried was dìn allìnt mor juchtern. t Wazzen twai kerelachtege aindvogels
dij vochten om n wiefke. Ain haar t wiefke aal duchtig ien nek vaast en dook mit
heur onner wotter. Dou zai boven kwamen, wazzen zai hailndal achter poest, mor votdoadelk goeide d aander woerd zug mit zien haile gewicht op t striedende stel en drokte heur weer onner wotter. Mor hou heveg t juchtern ook wui, d’eerste woerd bleef t wiefke aingoal weg onner zug vaasthòlden.
Dìn gait t mis… Noa n laange stried komt t wiefke nait meer boven wotter. Dij domme kerelachtege aindvogels vochten nog wat onneude deur, keken hom zug hìn en swommen stoadeg luud kwoakend soamen wieder.
Aan mien stoul noageld bleef ik zitten wachten, mor vergees. t Gemoud luip mie ien n kloetje veur haals. Mit n treureg gevuil luit k mie onderoet sakken. t Sunnetje verswon achter donkere wolken.

’t Was aaltied vaaste prik op vraidagoabend: Doezen, verzoameln en din noar Stad tou.
Vaaste gaang van vaaste krougen en din op ’t ênne noar ‘De Koffer’ veur dat wie op huus aan gongen en ons aigen kovver ien doken. ‘DeKoffer’ was n nachtcafé ien Oosterstroat woar aaltied wel wat meziek speulde. n Gemoudelke ofsloeten van n oabendje deursakken.
Mor op n oabend kwammen wie ook ains weer De Koffer in en dou vuil ons votdoadelk op dat de meziek aans was as aans. Vrumde dissonaairende klanken kwammen ons tegemuide.
Pianist haauwde op toetsen asof hai ze der nog vaaster ienstampen wol (bie gebrek aan hoamer en spiekers)…. Drummer haar duudlek n aandere streuming van Aambachtschoule doan. Hai streek mit kwaasten over zien potdeksels… En de bassist ston aignlieks allenneg moar te waachten tot hai der ook nog n poar dovve tonen deurhîn speulen kon.. en woarachteg, dat lokte hom ook nog zo nou en din…. En de solo’s wazzen veur de saxofonist dij doar nog ains as n gek bovenoet en deurhîn tjoedelde….
De jazz-recensent van t Nijsblad ston der kwoazie ienteressant en iengewikkeld bie te daansen. Din hai begreep t wel vanzulms… Bruier ston der mit volle verboazing noar te kieken en te luustern. Ik hong over de vleugel, aan zied van t podium, t hail spul wat verveeld te bekieken, dou bruier opains dwaars over de mînsen en de meziek hîn reerde: “Hé Gerrit, di’s nait veur ons soort jongs hè??”
Van schrik vuil t eem stil, woarnoa de muzikanten de veur ons onbegriepelke droad weer oppakten.

Dou dit experimentele getjoedel eindelk ophuil, ruip bruier: “Mooi jongs, en nôh eem ‘Rockin Billy’ van Ria Valk.”
Muzikanten keken hom meewoareg aan, vol meedlied mit dat provinsioaltje dij der hailndal niks van begreep….

Wie wazzen jongs van n potje bier. Wie hebben noeit mitdoan mit dij hippiefiebeldekwinten. Dou elk aan de hasj gong, bleven wie gewoon ons pilsje drinken. Moar wie wazzen wel begoan mit dij tied. Wie volgden de kulturele, soosjoale en poletieke utingen van dij roerege tied op de vout.

Zo gongen wie ook ains noar Stad, omreden dat doar n nij kultureel centrum was. “Chapaqua” haitte dat en ain van ons von dat wie ons doarvan ook op de heugte stellen mozzen. Nô, wie der hìn. t Was n grode, koale zoal mit widde muren. Woar woazege sullies op Perzische klaidjes hasj zaten te bloazen en doarbie kwoazie interessant oetkeken.
Ien t middente ston n projektietoren woar vandoan zai Woody Woodpecker fulmpies en ien dij tied slim nijmoodse vloeistofprojekties op de widde wand zain luiten. Bovenop toren zat n ‘operator-hippie’ te knooien mit ecoline tussen mikroskoop gloasies. Dat wui din veur n haite laampe van n teuverlanteern hòllen. Dat gaf psychedelische beelden van deur mekoar hin lopende kleuren. En dat apmoal ter verhogen van de geestverroemen, de meditoatie of de kick. Wozzen wie veul, wie vonnen t mor niks. Wie deden doar nait aan. Mor bier konst der nait kriegen, dus wie wazzen der aal gaauw zat van. Wie wollen vot, moar mien bruier kon t nait loaten om zien ofkeer van dat gedou eben goud te loaten blieken. Hai ruip noar de ‘projectie-vogel’: “Hé jong..!”.
Mor dat jong wol nait reageren op zo’n boer. Hai zat dudelk ien heugere sferen en keurde bruier gain blik woardeg. Mor dat luit bruier der nait bie zitten vanzulms. En hai ruip nog n moal, moar nou zo haard dat aal doezelnde hasj-panters der van opschrokken: “Hé jong, luuster ains!” ( t Jong kon der nou nait meer onderuut en keek verveeld noar beneden) ´Hé jong, hest ook Rooie Roggus fulms!!”