Beute-Heuvel, Detty

“Bejaarde vrouw aangevallen door wurgslang”.
In Uithuizen is een bejaarde vrouw belaagd door een slang.
Het betreft waarschijnlijk een ontsnapte water-wurgslang, die door de hoge waterstand van de afgelopen week in de kelder zijn toevlucht had gezocht.
De hevig geschrokken vrouw kwam gelukkig met de schrik en een paar rode vlekken in de hals vrij. Bioloog Jan Doevendans stelt een onderzoek in naar soort en herkomst van de slang.

Is t bericht joe ontkommen? Huift joe niks te muiten. t Waas zo’n komkommerbericht en din wait je t wel.
t Zat noamelk zo.
d’Eerste mooie doagen noa regentied van augustus mossen bolboomkes veur t hoes neudeg snuid worden.
Buren waazen apmoal weer thoes van vekaanzie en t overbuurwichtje kwam even bie mie kieken. “Hemmen ie ook zoveul regen had op camping?”, vroug ik.
“Joa”, zee ze, “mor nait zoveul as ie hier. Ien kraant ston dat kelders ien Oethoezen leegpompt worden mossen en dat der stroaten blaank stonden”.
“Joa klopt”, zee ik, “weg ston hier tot over riep hin blaank. Toen ston half onder wodder en buurman zien grode appelboom is omvaalen”.
“Dat mou’k thoes vertellen”, zee ze.

Ien tied docht ik aan mien kelder. k Mos nou toch wel kieken goan, want aans t grondwodder hoog ston wol der nog wel es wodder ienkommen. k Hing der aal tiedje tegenaan mor k haar t wat veur mie oetschoven.

Vanzulf ston der wodder ien, wel 2 tot 3 sentimeter.
Stevels aan en trap òf. Der ston niks ien t wodder aans n wit plestieken krukje mit twij grode plestieken motschoppen, n blaauwe en n roze en n swaarde emmer. Hou kon t, haar k dij doar zulf nog hinzet, of haar mien man dat nog doan?
Mor dij was ja aal drij joar oet tied. k Wist nait meer. Hou t ook zat, dat wodder mos deroet. Gat op kruk, verstand op nul en scheppen.
t Vil nait mit en dou emmer vol waas kwam k mit n zere rug ien t ind.
Mit zaag ik op stelling n rond dinkje mit twij slangen der aan liggen, n korte en n laange. Noatuurlek, wie harn ja ook n wodderpompke.

Mor woar mos dat ding op?
Der laag niks bie woar k dat ding opdoun kon en ook gain braifke woar dat opston, zo aans bie veul van electrische apperoaten ien hoes.
Ien waarkploats waas ook niks te vienden.
k Zol net votlopen dou k boven waarkbaank boormesien hangen zaag mit n verlengsnoer. Verdold dat waast. Nou gaauw even pompke mit slangen op boormesien zetten en din waas t ja mor even biegoan.

Dat vil nog nait tou. Kop van boormesien wol nait lös, endelk lös wol e nait vastklemmen. k Waas op n duur zo glin ien hakken, dat dou t spultje aan mekoar vastzat ik op t krukje zitten ging..
k Haar wel deur dat t nait zo zat aans t heurde. Toch mor es perbaaiern.
Boormesien op schoot, korte slang ien t wodder, laange ien emmer en hail veurzichteg op knop drukken.

k Heb nooit waiten dat zo’n ding zo haard ien rondte giezelt. Emmer vloog deur kelder, laange slang zat mie om nek draaid en korte stak aans n snorkeltje omhoog.
Verbaldereerd bleef k even zo zitten, snokte n poar moal van n opkommende brol- of laagbui.
Gelukkig werd t laagen, t zaag der ja ook nait oet.

k Heb motschoppen mor weer pakt en scheppen mor weer.
Onder t scheppen vernuverde k mie mit schiere kraandekoppen dij zo’n veurval opleveren kin.
Te begunnen bie Ommelander.
Doch n aargernis dat dij niks ient Grunnegers schrieven en din ook nog dat ‘bejaarde vrouw’.
Hou zo bejoard? Goud zesteg en net zestien emmers wodder bie trap op sjouwd.
Zo’n kop ien kraant komt noatuurlek hail wat op of.

Tv Noord en wel wait SBS 6, dij binnen ja altied op zuik noar wat sensoatienijs.
Och heden, din mot k der wel wat schier bielopen.
Mien drijkwart spiekerbroek, steveltjes mit n hakje en t nije roze topke mit mien spiekerjaske, dat zigt der aal mit aal nog hail jenteg oet.
Komt der din zo’n kraande- of televisiekerel aan deur en vragt of op dit adres ook n bejoarde doame woont, kiek ik hom aan mit kin omhoog (tegen dubbele kin) en zeg: “Ik woon hier allain”.

t Leste beetje wodder is opvaaild en k heb n zere rug, kin je toch waiten dat je older worden, woarmit k opslag weer mit baide bainen op grond ston.
k Woar mie der din ook wel veur om over mien wodderslangen te vertellen.
Ie waiten mor nooit wat veur drokte ie joe din op haals hoalen.

n Laivelingsdaaier haar k dij wel ooit had? Wis wel, hou kon ik Poes, Stoffel, Goofie, Piet, Klaasje en nog n hail riegje baistjes dij ais bie ons woond hemmen en woar wie maal mit waren, vergeten.

Loat mie Piet mor ains nemen, ons gruingeel parkietje.
n Beetje hoaneg type, hai versleet ien zes joar drij wiefkes, altmoal blaauwe. Piet en zien wiefke nummer ain zaten ien n kaauw veur t ziedroam ien koamer.
n Doalders plekje mit mörgenzun en nait veul loop. Elke dag moggen ze n zetje vrij deur koamer henvlaigen en din landden ze mainsttied op goatenplant dij onder t plefon noar aander kaant van koamer slingerde, woarnoa ze zulf weer ien kaauw klommen. Zo waas t ook dij keer dat dochter zaik waas. Ze kon mooi bie ollu ien koamer veur t ziedroam liggen, ook nog gezelleg ja mit vogeltjes boven t voutenend. Op n dag belde der n ol schoulvriendin, ze wol wel eefkes op zaikenbezuik kommen en din nam ze heur nije vrund ook mit. Dat kon ja mooi. Wie nijsgierig hou vrund der oetzain zol, wat wie van vriendin heurd haren, waas t wel n neernsachteg persoon. t Bezuik kwam en ging noast bèr zitten, vriendinnen prouten honderd oet en vrund Henk keek wat om hom tou. Ienains zaag k hom noar boven kieken noar dij grode bloaden van goatenplant. Op dat moment vil der n wit stukje, zo groot aans n dopaartje, sekuur midden op Henk zien veurheufd. n Ronde stip mit n zwaart puntje. Ons wichter zagen mie kieken en tougelieks kregen wie slappe lag. Henk dij dreugstoppel zat doar ien ain taim deur noar ons te kieken, net n lid van n vrimde sekte mit zin stip veur de kop. Hai kwam ien t ind en zee: ‘Zo is t wel mooi west.’ Parkieten wollen d’eerste uren nait ien kaauw. (Ze is wel mit hom traauwd).

Oet t Oethoester boukje 2

Op n veumirreg noa da k aal n mooi zetje ien toen aan t waark west haar kreeg ik ienaains zo n ladderg gevuil, t zol wel gijhonger wezen.
Mor gaauw even ien hoes, n appel hoalen.

Dou k ien loopweg nog even op klok keek zaag k dat t ook aal haalf twaalf west was.
Din was t ja hoast etenstied, muite nait meer om veur mirreg nog weer ien toen te goan.
k Mos zo stoadig aan mor ais met t eten begunnen.
Wat zol k ais moaken goan? Wat makkelks, n nuver bord gruinvouer mit kalkoenstukjes.

k Haar nog van alles wel ien hoes, mor paprika, komkommer en tomaten waren op, din mos k eerst nog wel even gaauw noar winkel.
n Schiere broek en schounen aan, knip ien buus, plastiek puut ien fietstas en vot.

t Was knap drok, ale winkelkaren wassen hoast ien gebruuk en gangpoaden stonden orreg vol. k Nam t korste pad noar gruinte mor ien bocht bleef ik stoeken.
Der ston n scootmobiel- ie waiten wel zon n electriese reeskaar veur bejoarden- mit n poar zuurstofvlèzzen der achterop en n man der ien dij wat veuroverbogen over t stuur zat te kieken of e zo weg racen wol.

k Haar vot deur wat der loos was, ston n winkelkaar mit wat bosschoppen der ien veur hom en hai kon nait veur of achteroet.
k Schoof kaar n end verder aan kant, zee tegen man “zo nò kinnen ie weer veuroet”.
Hai knees wat tegen mie mor zee niks, zol wel nait mitvalen mit zo’n slankje ien neus.

k Pakte mien paprika en komkommer en nog n poar andere bosschoppen en gaauw noar kassa.
Onderweegs zag ik n poar vraauwlu dij drok aan proat wassen, zol dij winkelkaar van ain van heur baiden weden?
Kon k ook nait mit zitten mos ze der mor beter om denken.

Bie kassa wassen der nog twij veur mie aan. k Keek ains ien mien kaar, haar k alles wel? Verdorie tomaten vergeten, kon k nog wel gaauw even hoalen.
Stonden ientied aal n man of vief achter mie, k ben der vot weer zee k tegen vraauw achter mie en k schoot vot noar gruinte oafdailing.

Nò mos t toch nait gekker worren. Man ien scootmobiel ston der nog n meter of vief verderop en weer achter n onbeheerde winkelkaar.
k Greep gaauw n pakje tomaten en k zee tegen mobielman, “t zit joe vandoag ook nait mit he”, hai zee weer niks.
Mit da k kaar opziet zetten zol kwam der n vraauw aan. Ze keek van mie noar kaar “das mien kaar”, zee ze “en das mien man, dij denkt om kaar”.
k Verbeelde mie dat k hom even gnivveln heurde. Mit n “neem mie nait kwoalijk” ging ik k der vandeur richting kassa.
Net optied, k waas net aan beurt.

Dou k boeten ston was t mien tied om te gnivveln, omdat t haile geval mie denken dee aan n televisiefilmke woar n olle vraauw veur n gruin stoplicht bie n zebrapad te wachten stait.
Der komt n jonge vent aan dij heur bie n arm pakt en heur mitnemt noar anderkaant.
Onderweegs sporrelt t ol mens om lös te kommen en ropt ientied wat tegen n vraauw dij van anderkaant komt.
t Leste wat je zain is dat vent tevreden kiekend votlopt, en twij olle doames elk aan n kaant van stroat veur t rode licht bie n zebrapad stoan.
k Vuil zo mit mit dij vent, haar vast ook geern bie padvienerij wilt en mog nait.