Als t geheugen wat mindert
Wenneer het noe vervoagt in nevel
En noamen zweven als in de wind
Blift toch het kind nog in de spaigel
De jeugd dei zachtjes verder zingt
Vergeten wordt het kopke kovvie
De doatem, hou haist doe ook?
Mor muiteloos komt moekes lachen
Weer tot leven in dat spook
De dans, de stem, het ôlle stroatje
De geur van appeltoarte en tied
Ze wonen daip in stille koamers
Woar het geheugen zaacht verblieft
Een wonder, hou het haart nog wait
Wat het verstand soms let verdwienen
In het verleden schoelt een licht
Dat soms in mist blift schienen
