Achter n gesloten deur
en over zien wangen lopt n troan
hai ken t zug mit de beste wil mor nait begriepen
en zien koezen knarsen van vergreldighaid
dat zien Gittje plots is hén goan
ze nam in aale stilte van de wereld ofschaid
en dut zien voesten stief dichtkniepen,
kinder, dij hebb n ze nait
en zo staait hai d’r den ook allain veur
mit onder zien aarms stief verdrait
zittend, achter al n hail zèt gesloten deur,
zien Gittje, dij ston veur elk en ain kloar
‘heb dien noasten laif’: zee ze altied
en sikkom op t ènde van t joar
was ‘stille nacht heilige nacht’ heur mooiste lied,
hai zulf ston laiver wat op d achtergrond
holp, woar neudeg was, heur mit
‘veur t eerst allaind’, brabbeld t oet zien mond
en blift zitt n woar dat hai zit,
den heurd hai wat gestommel bie t deur
bie t kieken ligt d’r op matte n braif
‘Komst dis doagen mor bie ons eten’
ston d’r onder anderen opschreven
zien gezichte veranderde van kleur
ook wie hebben ons noasten laif
en doun Gittje ook noeit vergeten
en om die kerel, doun we net zo veul geven.
Bennewolle
2013
