Te loat

In ‘t hoesgezìn van Berend Jansen,
Huil ôl zulf de liene strak,
‘t Mos aal noar zien piepen dansen,
Vraauw en kinder — aalmoal mak.

‘t Mos aalmoal zok aan regels höllen,
Hou ‘t zol en mos, wos hai allain.
Op ‘n middag dou ze eten zollen,
Ruip d’ olste: „Voader, moust ais zain!”

„Stil jong — gain proat bie ‘t eten,
Zörg dat zoks nait weer gebeurd,
Zowat mag men nait vergeten!”
„Joa — moar voader” … „Stil, hest ‘t heurd!”

Dou wuir d’r eten zunder proaten,
Jong dei kniffeld ôf en tou.
„’k Zol dat lachen ook moar loaten,
Nou, ik bin kloar — wat was d’r nou?”

„’t Zel mie nou wel niks meer geven”,
Glundert jong — „’t Is nòu te loat……
Haar moar noar mie heurt zo even……
Zat ‘n gele slakke in joen sloat”.

Meer van t zulfde:

0 0 stemmen
Schier?
Berichtje bie n nije reactie?
Stuur mie n e-mail bie
0 Reacties
Achtergrond info:

Jan Haikens is n pseudoniem van Jan Bus.
  
Geboren in Hoogezand 1878, overleden in 1954.
 
Hai het teneelstokken schreven en gedichten, ploatst in de bundel “Knuterwaark”, oetgeven deur Festa in Winschoot. De gedichten op Dideldom komen oet dizze bundel.

E-mail bie wat nijs?