De snoete vol
Ze haar zoch vanmörns goud opdoft
Mit poeder, rouge en make-up volop
Heur wangen waren dik in de vaarve zet
Alsof ze het mit een kwaste haar inplet
Heur ogen zwaart, heur lippen rood
De spaigel kreeg hoast een hartaanval in nood
Ze keek nog ains en docht: wat een pracht
Ik heb miezulf weer mooi opmoakt zoals verwacht
Mor aine zee, mit een braide lach
“Wat zai ik noe weer op dizze dag?
Hest meer vaarve op dien snoete zitten
Dan bie ons op de achterdeur kin aanklitten!”
