Maier’s zwientje
Maier kwam gain mens an hakken,
Want hai har het veul te drok,
Moar noe was het veur elkander,
Boas kreeg ook ’n zwien op ’t hok.
’t Hounderhok was zwienhok worden,
Van ’n grootte twei bie ain,
’t Vlourtje har hai zulf er inlegd,
Haalf van puun en haalf van stain.
Dou het bigje hierin rond laip,
Ploug elk Maier doar ja mit.
„Is ’t zo”, vroug men bie de scheerboas
„Dat joen zwien maank d’hounder zit?”
„Jao, ’t komt oet heur”, zee dou Maier,
„Hai gait ook al mit op ’t rik,
Zit den op zien achterpoten
En gift d’hoane soms ain tik……”
„Guster wol hai zulfs goan kraaien
„Zat mit rogge tegen muur,
„Moar dat is hom dou slecht ofgoan,
„Misschain leert hai ’t op de duur”.
Zetje loater, op ’n Zöndag, —
’t Was net onder etenstied —
Stond bie Maier om de hëtte,
Deure open, woagen wied.
Lu dei zatten net an toafel, —
Elk har aandacht bie zien moal —
Moar op ins klonk achter ’t stroatje
Haard geknap en veul kaboal.
Maier smeet de vörk omdoale,
Raip verbalderd: „Wat’s dat doar?”
En as antwoord kwam zien zwientje
Gaange in mit veul misboar.
Boas deed vot ’n grep noar d’ oren.
Moar het zwien was hom te rad,
’t Vloog bot gierend deur de keuken,
Woar men nog te eten zat.
Vrouw en kinder schoten ’t hoes oet,
Maier volgde hiernoa gauw —
En hai ging op Zöndagmiddag
Dörp deur, mit zien zwien aan touw.
Zwoager kreeg het daier in schuure,
’t Bleef doar laanger den ’n dag,
Maier mos eerst aan het timmern,
Omdat ’t hok in branhölt lag……..
