De blues holdt mie op de bain

Als gainaine mie mist en gainaine mie kent
Als elk vot is en t leven mie remt
Den luuster ik noar de blues, dei is altied bie mie
Dei zingt deur de stilte: “kom, hol die der bie”

De blues kent mien zörgen, de blues kent mien verdrait
Hai vragt nait veul woorden, hai oordailt nait
Als alles zo leeg en kold vuilt en ik vuil mie allain
Den is het de blues, dei holdt mie op de bain

Mien haart is soms zwoar en mien kop dut zeer
Den knap ik weer wat op als ik de blues weer heur
De gitaar dut mie trillen mit een klank zo daip
En rakt den net het plekje woar mien ziel om raip

Als gainaine mie belt en gainaine mie mist
Als alles wat zo mooi was zowat verdwenen is
Den zing ik de blues, al klinkt t soms zo zacht
Want hai blift bie mie tot midden in de nacht

Dus loat mie mor luusteren als de wereld mie verget
Want de blues is de kammeroad dei mie nooit verlet
Hai kent mien zörgen en mien verdrait
En zingt deur mien leven zoals gainaine dat wait

Want als alles mie löslet en niks mie meer roakt
Is het de blues dei mie weer wakker moakt
Hai moakt mie mit elke noot bliede en zacht
En zegt: “hol vol, ik blief bie die, dag en nacht”