50 soorten gruin
t Is al weer joaren leden, dat wie verlet haren om n opbaargkastje. In blokhut. Nait te groot, nait te klaain. Manon dee dou wat in brocante en haar nog n schier maaidenkastje stoan. Mooi opklanderd en schier in de (kriet)vaarve. Noa t bekieken van n foto duzzen der wel op aan en hebben dou de raaize noar Aizen ondernomen. Noa persies drij ketaaier waren wie op de bult in t Westerketaaierster dörpke.
Kastje paazde persies in achterbak van auto, mor hou t kommen is, is nait te achterhoalen, mor dou t kastje op stee in blokhut ston, was t rechterveurpootje verswonden. Even ware wie euvel aan mit t wankele wiebelkastje, mor n blokje holt muik t weer mooi liek. t Het joaren dainst doan en bie verhoezen noar Kiel is t maaidenkastje doarom mit ons mitraaisd. Mor zoals t gaait, bepaarkte roemte in t nije hoes en n nije Zweedse kaaste muiken t blaauwe kastje overbodeg en zo verdween dij oet t zicht, noar zolder.
Mor oet t zicht is nait oet t haart, kwam k lestent te waiten.
‘In nije overkapppen hebben wie wel weer wat roemte veur t maaidenkastje,’ von Arineke.
’n Binnenkastje veur boeten?’ vruig k verboasd.
Ik snapte t woarom van zo’n boetenkastje nait, mor zag mie ook n gat in de kop mit aal t waark wat der om houk kommen zol te kieken.
En woar k t eerst aan docht?
Aan t doudestieds verdwenen pootje en t onoogliek stukje holt, wat der veur in ploats kommen was.
t Was aiglieks gain gezicht. Mor woar k mie ook al zörge om begon te moaken, as k mien eega tenminnent goud kin, was de kleur van t kastje en k heurde heur al zeggen:
‘Lichtblaauw paast nait bie de kleur van ons nij toenameublement.’
t Is oetkommen, zoals k van teveuren bedocht haar.
Noa d’opmaarken ‘Ik bin flaauw van blaauw’ begon zuiktocht noar n aander soort krietvaarve.
‘Krietvaarve?’ zeden verkopers kopschuddend, ‘dat zit nait meer in ons assortiment.’
t Was even schrikken veur Arineke, mor omdat zai nait makkelk veur ain gat te vangen is en verkoper wel verkopen wol, haren zai soamen binnen de körtste keren t alternatief vonden in n nij soort muurvaarve.
‘Loop mor langs onze kleurenmure,’ stelde verkoper ons veur, ‘wie kinnen alles mengen.’
Veur mie was t zuiken noar n nale in n heubult, Arineke het doar minder problemen mit. Ook al leek mie de kleur veuls te licht, mit ‘mosgruin’ kwamen wie noa wat bakkelaaien toch tot n oplözzen.
Veur t lutje swaarte loatje boven in kaast, dij wat broeksporen vertoonde en dus ook nog wel n ekstroa likje vaarve velen kon, vonden wie n tester mit de prachtege noam ‘Magic Midnight’.
Tot zovèr t veurtraject.
Op n schiere augustusdag zol t wezen en heb k eerste ‘mosgruine’ streken op t blaauwe kastje rold en heb votdoadelk alle alarmbèllen loaten rinkeln. Woar k al baange veur was, wuir dus werkelkhaid en ik kon nait aans konkludaaiern as:
‘Dit is kouschietengruin.’
’t Wordt noa n twijde keer vaarven vervast wel donkerder,’ beweerde n inderhoast optrommelde vraauw geruststellend.
‘Legergruin,’ beweerde n touvallege pazzant oet t veurhoes, ‘kleur liekt wel wat op dainstkiste, dij bie joe in koamer staait.’
t Stelde mie even zo waineg gerust en ook noa twijde keer was t gain spat donkerder worden.
Dast nait aaltied òfgoan moust op de noam, bleek ook wel dou’k de tester op t loatje rolde. Wat zok veur mien ogen ontrolde, was marineblaauw en haar niks te moaken mit t beloofde toverachteg, nachtelk swaart.
Wat n kleurenkombinoatsie.
‘Wel apaart,’ zegt elkenain dij bie ons op t haim komt en t rezeltoat aanschaauwt.
Of om t in t goud Grunnegs te zeggen:
‘Watapatja.’
Omdat veur t verloren pootje gain vervanger te vinden was, heb k linkerpoot der ook mor onderweg trokken en heb k der n baalkje onder schoten. t Vaalt nait op en t kastje staait muurvast.
Of k tevreden bin mit t rezeltoat?
Hai zit in elk geval netjes in de vaarve.
