De stand is veranderd
De tieden binnen veranderd, het leven nam een keer
De blik op de boeren is noit zoals vrouger meer
Woar ains een landman hoog werd acht om zien stand en bestoan
Wordt noe zien waark deur veul lu mit aandere ogen goadesloan
Mor wel herinnert zoch nog het verleden van weleer
Toun arbaiders zoch bogen van vroug tot loat, aaldoage mor weer
Veur een hongerloon werd der knooid in regen en kôlle doagen
En woar de riekdom terechte kwam huifst noit te vroagen
Boeren en arbaiders stonnen voak zied aan zied
Gebonden aan t laand en vrije doagen beheurden tot een aandere tied
De aine verbouwde koren, eerdappels of baiten
De arbaiders leefden een aarm bestoan, de olderen hebben dat waiten
Loat doarom noit vergeten wat der vrouger is west
De tied van stried om brood en woardeghaid is gelukkeg al laank west
Want wel het verleden kent, begript misschien veurtoan
Respect gruit woar men oog het veur aandermans zwoar bestoan
