Even op de zolen
lopend deur t Westerwoldse natuur
over poaden van zaand en stain
doar, woardat de lucht nog is puur
blief je deur wandelen zo op de bain
en ainmoal onderwegens luusteren
noar de geluden oet de natuur
zo zingen de vogels en lu fluusteren
over t te belevende oaventuur
den zugst, dat wat heesters al bluien
even as akkervergeet-me-nietjes
dei ook in de baarms gruien
en nait te vergeten de margrietjes
zo is d’r onder t lopen veul te zain
en wel wait, nog wat te beleven
zo dut de natuur veur groot en klain
hail wat moois aan ons geven
zomor n willekeurege weg insloan
om uren laank rond te dolen
mit oaf en tou even blieven stoan
ast bist; even op de zolen
