Wcrol
‘Roezie is t cement van joen traauwen.’
Aan t woord is Joost Prinsen. k Las dizze opvalende zin lestent in zien ‘in memoriam’.
t Kwam mie eerst vrumd veur, mor noa n zetje docht ik:
‘As Stroatenmoaker-op-zee het hai doar vervast veul verstand van.’
Hai kon t dus ook waiten, want hai was 50 joar traauwd west mit ain en dezulfde vraauw, Emma.
Bovenste zin kreeg in t zulfde bericht nog n vervolg:
‘Net as t goie gooi- en smietwaark.’
Hou t bie heur thoes der aan touging, doar mout ik noar roaden. Was t echt of toneel. Zol t n hoesholden van Jan Stain west wezen. Joost mag t waiten, hai speulde ja wel meer rollen.
Dat hai open en eerlieks over zien persoonlek leven proat het, is netuurlek gain doagliekse kost. Maiste mìnsen hangen nait geern voele waske boeten. En … tegenswoordeg moust ook nog oppazen, want veurdast der op verdocht bist, hest n perses aan de boksem.
Maiste echtelke roezies bie ons thoes stellen aiglieks nait echt veul veur. Nuim t woordwizzelns. t Gaait voak om niks, mor aaltied aargens over. t Wordt nooit in de persoonlieke sfeer trokken en al hebben wie op zokse mementen de kop wel even zitroune en n zetje wel beeld en gain geluud, verdaildhaid blift nooit laank hangen.
Mit de rol is t aans. Doar speult elk n aigen rol en worden wie t, ook noa bienoa 50 joar, nait echt ains.
Woar t om gaait?
De wcrol en den benoam, hou de rol op de rollenholder mout en vervolgens aan de mure. Noader verkloard. Ik vind dat t lözze ìndje pepier aan de mure hangen mout. Arineke hangt hom persies aansom, mit t lözze dail bovenop. Mien probleem is, zo’n rol kin deur n onverwachtse bewegen in t lutje, schieteg hokje, makkelk aan de rol goan en wel ain keer bezeg west is om t pepier bie mekoar te haarken en t vannijs weer terogge te rollen op t ronde kertonnetje, wil dat t laifst gain twijde moal mitmoaken.
Dizze interne stried duurt dus al n aiweghaid, mor woar t votkwam, gain idee, der hong al n zetje n sfeer van tounoadern in de locht.
Wie hebben, pas sunt kört, òfsproken, wie doun t radikoal aans en kozen noa wat handjebak n golden middenweg. Van nou òf aan, is degene, dij t leste stokje pepier van de rol trekt, verantwoordelk veur t vernijen van de rol. Hai/zai mag t op zien/heur aigen menaaier doun.
Inde goud, aal goud.
Of t ook veur de lange duur waarkt, mout toukomst oetwiezen.
‘Spelbrekers hest overal,’ woarschaauwde mien wantraauwege ik.
‘Nait neudeg,’ von k zulf.
Mor woar k nou, potver-jan-mit-n-deksel-op-de-kop, achterkwam, dat rollen sunt de pacifikoatsie sikkom aaltied op héur menaaier op de holder hangen.
‘Zo ongemakkelk.’
Hou t verder mout?
Om eerlieks te wezen, aiglieks heb k besloten striedbiele te begroaven.
t Was ook ja mien oorlog.
