Verspraaide hoezen
t Overkwam mie lestent op n schiere novemberdag, dat ik t gevoul kreeg, van thoeszitten word ik ook nait gelokkeger. Omdat t mit twij man n stok gezelleger is, besloten wie om n stokje te goan fietsen.
‘Woar zollen wie ais hìngoan,’ was de vroag.
Wie konden alle kanten op, want t was windstil en huifden dus gain reken te holden mit tegenwind. Zunder kompas en koart reden wie op goud gelok noar t westen en luiten binnen n poar menuten t Grunnegerlaand achter ons. Al snel kregen wie t blaauwe bord ‘De Groeve’ in t zicht. Op gewone doagen n stee woarst snel deurhìn fietsen wilst, op dij zunnege novemberdag was t aans. Schoot mie zunder te zuiken plöts n bekìnde stroatnoam veur ogen langs, woar k best van opkeek.
‘De Steeg!!’ heb k weschienlek veuls te haard roupen.
Heb votdoadelk in de remmen knepen en mit n snelle, haalve cirkel t veurrad weer richten Grunnen draaid.
‘Woar wilstoe nou noar tou,’ heurde ik op t zulfde mement achter mie.
Dou t haart wat rusteger worden was, kwamen de woorden vanzulf. De stroatnoam ‘De Steeg’ het noamelk veur mie n hail spesioale betaikenis. Elke Carmiggelt-lezer mout dij noam hoast wel opsloagen hebben op zien haarde schieve. Simon, vergeef mie t joe-en en jij-en en zien Tiny gingen regelmoateg vekansie vieren in t dörpke ‘De Steeg’. In Gelderland. Veur heur rust.
Mor den ridst op n dag op de grìns van Grunnen en Drìnthe en komst dijzulfde noam tegen en denkst:
‘Zo’n noam as “De Steeg” het toch n soort van exclusiviteit.’
Niks dervan.
Noa n ommelandse raaize deur Drìnthelaand kreeg k soavends tied mie te verdaipen in ‘De Steeg’.
t Vuil mie kold op dak, datter zoveul steeën mit dij zulfde noam onderschaaiden waren, mor dou’k mie wat verder in dizze materie verdaipte, kwam k toch wat maals tegen.
t Stroatje ‘De Steeg’ in t grìnsdörpke ‘De Groeve’ is wel n stroatnoam, mor d’hoezen in dijzulfde stroat valen onder ‘verspraaide hoezen’.
Definitie van dat begrip was net zo helder blaauw as òflopen dag west was:
Verspraaide hoezen binnen n lözze group hoezen zunder herkenboare kern of dörpsplaain.
‘En den heuren je der nait bie!!??’ zee mien grammietege ik.
t Heurt ja as n scheldwoord, t wegzetten van n sosioal onaangepaste bevolkensgroup in n houk, allendeg omdat zai wat roemer op de roemte zitten?
In Veendam, zee mien Wiekenspedia noa wat deurscrollen, hest ook verschaaiden van zokse plekken. Mor dou’k koart van Veendam op t schaarm toverd haar, kreeg k doar toch wel zo’n vieze biesmoak van.
Wat bleek, t hoes woar wie 38 joar woond haren, op de Wieke, ligt ook midden tussen ‘verspraaide hoezen’. Nummer Aine bevubbeld, tegenswoordeg Sluusweg nuimd, is in mien beleven toch n gezelleg streekje mit n bult sosioale gemainschopszin. Net as Numero Dattien, n kilometer verder.
En richten Maiden bleek ook n groot stok Vossenveld tot dij apaarte group te beheuren.
Woarom der n spesioale sticker op mout, blift veur mie de vroag.
Noaderhaand bleek de soep minder hait te wezen, dan e eerst leek.
Verspraaide hoezen betaikent ondermeer ook: splits n bestoande wonen of boerderij in klaainere, betoalboare woonroemtes. Of baauw huurwonens om etnische integroatsie te bevordern.
k Zit nou even mit aarms over mekoar en bekiek t haile verhoal nog even rusteg. Van onrust is gain sproake meer en ik kom tot de konkluzie, dat wie zulf ook actief mitdoun aan dit belaaid. Ook al zitten wie tegenswoordeg nait in n gebied mit ‘verspraaide hoezen’, wie hebben n schiere onderkommen kregen in de grote boerderij van ons kinder. Veur heur én onze rust.
Al hebben wie nog gain bankje in toene, zoals Simon en Tiny in t vekansiedörpke ‘De Steeg’, wat de rust betreft begunt t der toch wel n beetje op te lieken.
