Dij schrift blift

Alles te waiten moakt nait gelokkeg.
Haile volksstammen nijsgierege kinder binnen mit dizze opmaarken deur ollu t bos instuurd.
Alles ontholden lukt gain mìns.
Kompjoeters kinnen in princiep alles opsloagen, onze hazzens hebben dij opslagroemte nait. t Maist vervelende vind ik, mien bovenkoamer filtert op n onzichtboare en onbekìnde menaaier alle input. Van n aigen wil is gain sproake.
t Is aal oet aigen ervoaren, wat ik in bovenstoand stokje schrieven dus.
Onderzuik van George Miller, in 1956, het aantoond, mìnsen hebben n bepaarkt körte termien geheugen en kinnen hoogoet 7 dingen ontholden. t Is wereldwied bekìnd onder de noam:
‘The Magical number seven’.
Loatere tests van t zulfde bero, in 70-er joaren holden t bie vare.
Woarom mie dit soort onderwaarpen aiglieks al n leven laank bezeg holden, zit hom in mien aigen onvermogen om bepoalde dingen vast te holden, te ontholden.
Eerste keer dat t mie opvuil, echt steurde, was bie Mies Bouwman. Bie t spelletje ‘Eén van de acht’kreeg de winnoar aan t ìnde de opdracht zoveul meugelk producten, dij op lopende baand langskommen waren vannijs op te nuimen. Ik wuir doar dou al nait gelokkeg van. Net as van t spelletje ‘Memory’. k Verloor aaltied glansriek. Mien geheugen let mie zulvens bie dat soort gezelschopsspellechies in de steek. Mit kloaverjazzen verlais k aaltied, omreden ik, hou stief k ook noadenk, nooit ontholden kin houvel troeven der nou oet binnen. t Is n schier hopeloze zoak en k snap nou ook woarom mien pabbe voak zee:
‘Jong kin ontholden van 12 uur tot de middag.’
‘Woar haarst dien verstand wel,’ is mie voak verweten, as k n bodschop weer ais nait goud volbrocht haar.
Onwil was t nait.
t Is weschienlek ook de reden, dat ik in mien rol as schoolmeester en om kinder veur te beraaiden op n stoer, toukomsteg leven, woar reproduceren hoog in t voandel staait – denk mor ais aan dij vervelende toaveltjes -, voak lasteg vuil mit luusterspelletjes. Op visueel gebied kin k mie traauwens oardeg redden. Gezichten vergeet ik sikkom nooit, mor wegen ontholden is weer n groot drama. Ik bin wel weer n ster in verdwoalen.
Gelokkeg leert n mìns van zien fouten en zien onmeugelkhaiden accepteren. Oplözzens liggen soms veur t oproapen. Mit zo waineg kilobites onder schedeldak as bie mie, mos k doar effectief mit omgoan.
Wat dat betaikent?
k Vervaal weer even in de rol van schoulmeester: Dail leerstof op in hapkloare brokken. Nait teveul ziedwegen bewandeln. En je zollen maarken, ontholden wordt plöts n stok makkelker.
Proef op de som: k geef joe 10 willekeurege cievers – 78623008112. Perbaaier dat ais in joen kop te stampen. Stoer, hoast nait te doun, mor mit de hapkloare-brokken-tactiek lukt t vervast.
Hou? Eerst zuiken we noar structuur. Wat opvaalt binnen baaide nullen, moak doar of 008 of bevubbeld 2300 van. Leste drij cievers binnen elkenain bekìnd -112. Wat krieg je den: 786 2300 8 112. Gain 10 cievers, wel vaar overzichtelke happen.
Op n duur wordt t n spelletje. Mout ik veur medisienen noar de kluis in taptaik, krieg n 6-cieverg nummer op de mail. Thoes lees k t twij moal, den stap k op fietse en herhoal al fietsend mien code. Ook al heb k t nummer veur de zekerhaid in mien telefoon in buutse, t is mie nog nooit mishottjet.
t Leste stokje is spesioal veur vraauwlu, specialisten in multitasken. Wordt der beweerd. Niks van dat aal, zeggen deskundologen. Onze prefrontale cortex, veurste hersenkwab, is t knelpunt. Dij kin mor ain ding tougelieks behappen.
Zo, is dat foabeltje ook de wereld oet.
Mor t interessantste punt bewoar k veur t leste. t Is mie noamelk sunt kört dudelk worden, dat van alles wa’je heuren of joe verteld wordt, mor 10% ontholden.
???
Da’s dus nait veul en omdat ik mie doar van jongsòf aan al van bewust was, heb k bie alle lezzen op schoul en bie vergoaderns aaltied mitschreven. Onder t motto: Dij schrift, dij blift.
Woarmit ik miezulf eindelks verschoond heb en n laange neuze trekken kin noar aal dij lu dij mie in mien leven slecht luustern verweten hebben.
Nog even terogge noar t kloaverjazzen en de titel, dij boven dit stokje pronkt:
Dij schrift, dij blift.

Worden in t doaglieks leven dijlu, dij stand bie t kloaverjazzen bieholden, stiekom voak nait verdocht van foevelderij. Veur aigen veurdail. Ofst schrievers doar ook van verdenken moust? Zai regaaiern wel over n aigen wereldje, voak achter toetsenbord en soms nog mit pìnne in haand, as n kunk boven op n baarge en hebben alle troeven én roem in haand.
Dij prat gaait nat, dij schrift dij blift.