n Wup over de grup

Dinsdag 10 dezember.
k Bin vandoag oardeg loat oet de veren. k Tref Arineke onder grote laamp van keukentoavel aan. Zai is n wakkere taante, zai k in ain oogopslag. Mout ook wel, want zai gaait op raais noar Duutslaand. Mit vraauw Oldenburg noar Oldenburg. Oostvoarders. Ik bin de tel al laank kwiet, mor zai doun dit al minstens datteg joar. As t nait voaker is.
Op weg noar mien eerste kop kovvie, zegt zai onder t kraantlezen deur:
‘Ik lees de kraant van moandag.’
Zai is nait van guster, mor guster was t toch echt moandag.
‘Da’s old nijs,’ denk ik, mor tougelieks schut mie n gedachte deur de kop:
‘Hestoe zulf kraante van moandag wel lezen?’
Nee dus. Wat den volgt, is de vroag, hou t aal kommen is.
Was t n overvolle agenda?
Zeker.
Haren wie tussentied gain tied om kraante deur te snuustern?
Vast wel. Dat kraant in braivenbuzze zitten bleven is, heurt wel tot d’oetzunderns, mor elk noadail het ook weer n veurdail. Dinsdagkraant was veuls te loat bezörgd.
Tegen acht uur heb ik nog gain kraantenletter lezen, mor t is wel tied om Arineke noar bus te brengen. Op terograaize noar Kiel denk ik aingoal:
‘Wat n zee van tied ligt der veur die oetspraaid.’
Dinsdagkraant is intussentied arriveerd, net as de femilie oet t veurhoes. Zai hebben nog n uurtje over veurdat zai op òfsproak in zaikenhoes wezen mouten. En n uur is zo mor vot en bie t òfschaaid krieg k te heuren:
‘Denkst der wel om, dat kinder om elf uur van school hoald worden mouten, hè?’
Kranten mouten nog mor even liggen blieven, want Wietske heur wandelrondje duldt gain oetstel. Mit n stoetje in d’loop moak ik tegen ìnde van de mörgen tied om Ilse òf te zetten bie heur waarkstee. Soamen mit kollegoa kriegen zai dij dag feesthoud op, omdat baaide wichter heur diploma in de zörg hoald hebben.
Onverbiddelke klok vertelt mie bie thoeskomst, datter van de laange dag nog mor n haalve overbleven is, mien aigen ikje gooit der nog n schepke boven op en moant mie:
‘Eerst even sloap deur leden, jong.’
Twijstried is snel beslist, in zien veurdail en k leg onderdoaneg kuzzen onder kop en bin binnen de menuut vertrokken. Veur n veuls te laange raaize en as k noa n uurtje sloapdronken deur koamer stommel, heb k veur zoveulste keer dij dag t idee, datter aal aine aan de wiezers van de klok het zitten draaien.
Mit n kop kovvie veur t wakker worden leg k ook kraant op toavel. Moandagkraant wel te verstoan.
Op bladzie 3 lees k n stokje over grìnscontroles bie Duutse grup en vroag mie òf of Arineke heur paspoort wel mitnomen het. Ain blik op femilie-gps-app vertelt mie, zai spoukt al urenlaank in t centrum van Oldenburg rond.

Op dijzulfde pagina lees k n artikel over ‘Rolder Boys’, dij mit n olde Ajax-bus aan de rit binnen. t Haar mie aan t denken zetten mouten, wat t dus nait doan het, mor as k regionoale-nijs-dail oppak, kopt doar mit grote blaauwe letters: Drenthe. Dat klopt dus nait.
Boeten n klaain stokje over Sapmeer is t aal Drìnts nijs wat de klokke slagt. t Is n roare gewoarworden. Zo mis k al votdoadelk ain van mien favoriete stokjes, linksboven: Roarekiek. Drìnthen hebben doar n miniman, dij kommentoar geft op ingezonden braiven. k Vind t mor niks.
Besloet om middenkraant mit ongewoon ‘boetenlands’ nijs gewoon aan kaante te schoeven, wordt nog even oetsteld, omdat ik t verhoal van n Meppelder ark onder ogen krieg. Zunder dat ik en mien aaltied protesterende betere binnenman t in de goaten hebben, lees k t haile verhoal oet. n Nije Noach? n Man, dij over vaar verdaipens verdaild alle biebelverhoalen oetbeelden wil. n Ongeleufelk verhoal, dat veul indrok op mie moakt. En omreden dast moudveren nait te snel hangen loaten moust, besloot Grunneger lezer deur te goan en kwam oet bie n schier stokje van n totoal onbekìnde schriever: Lamert Kieft. Grapjas eersteklas mit n verhoal over bladbloazers. k Heb t haile verhoal, ook al het Drìntse Lammert soms onbegriepelke woorden in zien idioom, volledeg oetlezen.
t Is even noa drije as k deur Ilse oet mien Drìntse leesavonturen opschrikt word. Zai het heur diploma in buutse en vragt of k heur ophoalen wil.
Tuurlieks, mor de rust, dij mie in dat klaaine middaguurtje gund was en woar k n onbedould oetstapke moakt heb noar t haimstee van onze zuderburen is mie nait slecht bekommen.