Vrumdelaand

Ik lees op Dideldom dat mensen dij in boetenlaad wonen t zo mooi vinden dat dizze site der is. Ik heb zulf femilie dij op Tasmanië wonen, en ik wait dat ze soms wel ains wat wènsteg bin. Veur aal dij mensen heb ik n klain gedichtje mokt:

Ik wait nait hou k hier kwam,
Ik heb mie vast mishad.
Wat mout ik hier in n vrundelaand,
Ver weg van loug en stad.

k Bin wènsteg noar mien plattelaand,
En k denk hail voak, “woarom”,
Bin k toun nait noar mien hoeske goan,
Dat was ja aibels dom.

Mor ainmoal kom ik noar die tou,
Den loat k die nait meer lös.
Den rais ik deur mien Grunnegerlaand,
Zo wied, zo roem, zo brös.

Den loop ik over t gruine diek,
En kiek aal over t Wad.
Ik snoef de locht van Dolderd op,
En pruif, wat k hoast vergat.