Dijk van, Alberta

Geboren: 1943 in Finnerwold
Woont in: Ol Pekel
Schrift al: Ik schrief omenbie negen joar.
Asmis gaait t vanzulf, en soms wil t nait.

Blaauwe Stad

Hail vrouger gung mien opa,
Mit schuppe op zien nek
Noar t Carel Coenraatpolder
En gainaine von dat gek.

Doar zwougde hai in t vette klaai
De Dollard dij mus dreug
Der was verlet um vruchtboar laand
En elk von dat ain deugt.

De boeren hadden der loater
Ain hail aarg goud bestoan→

Dörsteg laand

Stil zit ik aan d wotter kaant
Helder is t wotter in mien haand.
Glipt tussen vingers weg in t zaand.
Geluudloos dringt in t dörsteg laand.

Dreum

Ik lag te sloapen en dreumde vast.
n Mooie dreum?…
Nee! t was n last,

Doe wast ja vot, laits mie allain.
Ik mos die zuiken, dat was gemain
Laangs veld en wegen, en over laand
Deur dörp en langs de wotterkaant
Op blode vouten deur t hoge gras
Dat sjompenat van douw nog was
Ik luip en→

Fioul

As d’dag ploats mokt veur d’nacht,
en t moanlicht is helder en zacht.
De netuur rust in volmoakte harmonie,
Den klinkt der deur d’nacht n melodie.
d Primas speult op zien fioul,
zo helder en n beetje swoul.
t Sweept hom op, t nemt hom mit,
melodie en klank→

Geld

Wat mout ik doun mit aal mien geld,
k Hebt guster nog net telt.
En t vuil mie wizzewoar nait tegen,
t Leek wel op n zegen.
Van aal dij muntjes klein en groot,
Pampiergeld gries, blaauw en rood
Zök aal dat geld op baanke zetten
Den huif ik der zulf nait meer op letten
Mor is t doar wel→

Haarst

Bloadjes aan d’bomen,
worden broen en vaaln aal of
t Laand is koal d’locht is zwoar
de wind is weer op jacht.
d’Ole ekkelboom ze zucht
En let heur vruchten vallen
t is haarst de leste roos
Let ook heur kopke hangen
Natuur kleurt nou t landschap
In honderd →

Jan

As Jan oet schoul komt vindt e zien moeke in keuken.
“Moi mien jong hou wast op schoul?” Zunder zien antwoord of te wachten zegt ze: “Goa alvast mor bie toavel zitten, wie goan votdoalek eten.” “Wat krieve we den veur eten?” vragt Jan.→

Jannes

Soepel glit snit van t plouge deur t vette grieze klaai, t laand mout om.
Jannes achter t plouge wrift mit n rode buusdouk zok zwaait veur d’kop weg.
Man, man wat ist ook ja hait vandoage t haar best n beetje koeler wezen mogt.
d’õlle belg dij t plouge trekt het ook→

Joargetieden

t Is d’sun, mit aal heur waarmte,
t Is d’moan, in duustere nacht.
t Is d’zee mit aal dat wotter,
t Is d’locht mit wolk’n pracht.

t Is d’maaitied mit heur kleuren,
t Is d’summer waarm en swoul.
t Is d’haarst mit störm en kuren,→

Kerst 2007 Kerstbalen

Onder de kerstboom;
Vredeg en stil.
Zitten we te lustern,
Wat God van ons wil.

Wees toch verdroagzoam,
En blied mit mekoar.
Stop aal t gereudel,
Kom mit mekoar kloar.

Want hou je t bekieken,
Of t zwaart is of wit.
t Is nait te verglieken,
Stop mit aal dat gevit.

Want ains zel de →

Klaain vraauwke

Op d’ ainzoame weg lopt in swaate klaaier n klain vraauwke.
Heur houdje wupt wat op en deel, en strak kikt ze veur zok oet.
Heur swaate platte schounen kleppern op d’ stroatklinkers aintooneg en vast beroaden, en ze let zok deur gainain van d’ wieze brengen.→

Kom bie mie

k Zag die lopen op n mooi zummer dag
Keeks mie aan en ik was vot van slag
Deur dien hoar waaide zaacht de wind
k was zo bliede ik leek wel n kind
Zaachte pakte ik die bie d haand
En zo gingen we op weg noar t straand
Bie de zee nam ik die in mien aarm
En ik vroug die mit hail mien charme

Refrein→

Kuiern

t Is n mooie zundagmiddag in Maai, t zunnetje schient en der staait mor n klaain flottje wind.
“Wie kennen nog wel even aan t kuier goan.” stelt Pait veur.
“Dat is zo gek nog nait jong, k zel mie gauw omtrekken’. zegt Zwoantje, Paits vraauw, en gliek→

Marietje

Hoog staait d’zun, waarm is t in t loug, mensen hebben de blinden veur de vensters zo dat t wat koel blift in de hoezen.
Dat is ook zo bie Marietje de Wit, mor dij het blinden om hail andere reden dicht.
Doar is vannacht heur voader oet tied roakt d’òl boas is 92 joar→

Mien dörpke

Ik goa weerom noar mien dörpke
Mien dörpke aan het wotter
tIs dat hailmooie grönneger laand
woar ik van hòl

Verloor mien haart aan dat plekje
Dat plekje aan het wotter
Woar de duuthoamers gruien
En het kloaver staait te bluien

En as ik soms hail laank van hoes bin
En ik wènst krieg→

Mien opoe

Stil zit mien opoe mit haanden in d schoot.
t Kooltje in d stoofe verwaarmd heur kòle vout.
Ik kiek noar heur en k vroag mie òf, woar denkt ze nou toch aan.
t Gezicht zo laif, mie zo vertraauwd is strak d ogen daip.
Ik schoef mien stoul wat dichter bie, en zachtjes vroag k den,
wat →

Moeke

Der staait n kerstster op de toavel
In ain schoaltje wat bonbons
In heur leuningstoul zit moeke
Wachten tot heur dochter komt
Kerstfeest vieren met heur kinders
Soamen bie de dennenboom
Is veur elke olle moeke
Ain gewenste kerstfeest dreum
As ik heur den zo zai zitten
In t →

n Beste

Oet d’òlle deuze:

t Was bie Jansen stil in schure,
Noadat hai zien zwien har slacht.
“k Mag mie achter nait meer zain, man”.
Was dou voak zien jammerklacht.
Ook zien vraauw mocht er nait over.
t Hok leeg, aargerd’heur terdeeg.
Vot, as t kon, mos Jansen→

Nij-joar

Graauw en kòld,
t joar is òld.

Schaaiden vaalt swoar
Wie dount elk joar.

Komst nait weerom,
Blifst altied stom.

t Is ja goud
Der komt nij bloud.

Helder en kloar
t is veur mekoar.

Nooit meer doun

Ik dou t nait meer nee, nooit meer
Aal dat gesmok van drij keer
smok, smok, smok
Links, rechts en links
Ainnoal is genog
Dat zegt mie net zo veul
As drij keer
Smok, smok, smok.

Pait

“Hest eten kloar” Oaltje? vragt Pait.
“Nee nog nait, wie eten ja nooit zo vroug.”
“Ja? Dat wait k ook wel, mor k heb die toch zegt dat k noar Kloas mout vannommerdag.”
“Och dat is woar ook, bin t glad vergeten”, loog Oaltje.→

Pronken

Duuthoamers broen van kleur,
zaacht, en zunder geur.
Stoan in waal van sloot,
te pronken tot de dood

Rusten

Hail achteraan in t polder,
Op t laange gruine diek.
Zit ik mie oet te rusten,
En kiek oet over t sliek.

Wied en roem is alles hier,
De zee, de löcht, en t laand.
n Schip ver aan de horizon,
Voart noar n vrumde straand.

Zo zit ik doar te dreumen,
Ver weg van loug en stad.
Van hou het wel→

Schoonmoeke

In t Engels hait ze mother-in-law,
In t Duuts ist schwiegermutter.
In t Nederlands ist schoonmamma,
In t Grunnegs òlle schietert.

De schoonmoekes van Nederland,
dij stoan der nait goud veur,
Men schrift en zingt voak over heur,
en mainstied in mineur.
Ze het veul t verdeurn,→

t Laand

t Laand van doezend kleuren
t Laand van störm en wind,
t Laand van mooie laidjes
t Laand as n laang lint

t Laand van boeren en boetenlu
t Laand van swoare klaai
t Laand van moi, hou gaait mit die,
t Laand in de moand maai.

t Laand van koolzoad in de blui,
t Laand van wotter kaant
t Laand→

Twij lutje neuskes

Twij lutje neuskes drokken zok plat tegen t vensterglas.
Twij poar kinderoogjes groot van verwondern kieken noar boeten woar d’winter zien widde snijklaid oetspraaidt het.
“Magen we in t snij speulen moeke?” roupen ze tegliek.
“Joa dat mag:→

Vrumdelaand

Ik lees op Dideldom dat mensen dij in boetenlaad wonen t zo mooi vinden dat dizze site der is. Ik heb zulf femilie dij op Tasmanië wonen, en ik wait dat ze soms wel ains wat wènsteg bin. Veur aal dij mensen heb ik n klain gedichtje mokt:

Ik wait nait hou k hier kwam,
Ik heb mie vast →

Woar ik ook goa

Mien haart ligt op t Hogelaand,
Mien haart is nait hier:
Mien haart ligt op t Hogelaand,
En k joag op n daair,
k Joag hom op dat wilde daair,
En trek zien sporen noa,
Mien haart ligt op t Hogelaand
Woar ik ook goa.

Wherever I go
van Robert Burns
Schotland 1790

Overzet in t Grunnegs

Wotterplas

Doar woar ik bin geboren,
Is t nait meer zo as t was.
Want aan de nije-weg,
Ligt nou n wotterplas.
Doar kin je bootje voaren,
En poezeln bie zummerdag.
As t vrust kin je der scheuveln,
Joa? t is n haard gelag.
Aal dat modern gedounte,
Van wonen aan t blauwe meer.
Ik denk weerom aan→

Zulver licht

De zun gaait stil te ruste
In t zulveren bèr van licht
De vogels zeuken n nuske
In t lover waarm en dicht
Ain laange witte sluier
Rekt zuk oet over laand
Bedekt d’ geurege bloumen
Doar aan de wotter kaant
t Wordt zo stil en vredeg
De dag is weer veurbie
De moan staait as n herder→

E-mail bie wat nijs?