Rusten

Hail achteraan in t polder,
Op t laange gruine diek.
Zit ik mie oet te rusten,
En kiek oet over t sliek.

Wied en roem is alles hier,
De zee, de löcht, en t laand.
n Schip ver aan de horizon,
Voart noar n vrumde straand.

Zo zit ik doar te dreumen,
Ver weg van loug en stad.
Van hou het wel zel wezen,
Aan ander kaant van t wad.