Ie kinnen der mit lezen en schrieven
Loop ook vandoage weer n rondje.
Mit dien nijsgierig snuvvelhondje.
Soamen deur t dörpsplantsoen hin dwoalen.
Van t vrisse mörngruin groalen.
Hondje Keessie is benijd noar elkenain.
Overaal binnen bekinden te zain.
“Hé moi, hou is t nou mit die?
Kom gaauw even koffie drinken bie mie”.
Joe kommen aandre honden tegen.
Dien laiverd kwispelt nait verlegen.
Hai kint ze: Luko, Pukkie, Bollo en Maark.
Joa hor, t is aaltied noflek hier in t paark.
Geboren: 1951 in Veendam
Woont in: Wedde
Ik proat mien haile leven grunnings, moar schrieven kin ik t nait goud. Ik schrief t teveul zo as ik het zeg. Toch perbaaier ik wel es wat met hulp van dizze en dij. Ik mok ‘riemseltjes’ as tiedverdrief. ‘Gedichten’ vin ik n te groot woord. Mor ik heb der oardeghaid aan. Maistal in t Nederlands, moar ook wel in t Grunnegs.
Ik hol nait van swoarwichtig gedou. Veurwoarde aine is veur mie dat het mot riemen. Dat litteraire gedou zegt mie niks.
