Opnij snij
Takken hangen oet t gelid,
de wereld van kleur ontdoan.
Rondomrond is t wit,
schier om even lopen te goan.
t Jonkie lopt aan mien haand.
Kiekt vol verwondern in t rond
noar aal dat onderstoven laand.
Rode wangetjes, n glimlag om zien mond.
Din laagt e haardop
en gooit mie vlokjes tou.
t Zunnetje schient ons op de kop,
k vuil mie weer net as dou.
Ook ik luip mit opa in de snij.
Mien handje eerst in dij van hom
en muik opa dou wit, aal opnij.
Dij tied komt nou weerom.
Paardie dingen blieven bestoan.
De snij komt òf en tou,
opa’s dij mit kinder lopen goan.
Troost, vrouger en nou.
