n Stille laifde
op dizze o zo specioale dag
dou k in t openboar mor schrieven
dast bist in m’n gedachten
en in m’n haarte zitst
want, doe mit dien laive lach
zol k noar n regenboog willen drieven
en al mout k nog n zet wachten
ainmoal komt, dast van mie bist
de reuk van rozen, wat mit die drift
roek k al van k wait nait hou wied
en dat geur, mie altied bieblift
vandoar bin k hiermit den ook blied!
Valentijn!
