n Hondje

Bie ons thoes vrouger mog t nait. Gain hond en ook gain kat.
Der wazzen vogels, dat was meer as genog. “Kosten aal n bult sìnten en meer opvreters kinnen we der nait bie bruken”, zee Moeke. Zulfs n òfgriezelk potje jaanken hulp nait. Mainsttied was der elk joar wel ain dij vernijs begon te soezen. Moeke wol nait om liek. “Wel loat hom oet as t regent?” t Ging mooi nait deur. Zulfs dou wie older wazzen, kwam der wel ains n daaier bie, mor gain hond of kat.
Wel dou wel n hond haar, was Joakob. Dou ze ains n moal bie winterdag genougelk mit n baaid bie kaggel zaten, zien Rika mit kat op schoot, was hai der over begonnen. “Dat t wel goud weden zol, veur ons Moortje, om n speulkammeroadje te hebben.” Rika haar hom verbilderd aankeken. Zo’n laif klaain hondje haar hai docht en dat was ook ja net wat veur Rika. Haar ze vot wat omhanden. Zai haar hom mit optrokken wenkbraauwen aankeken. “n Hond? Wat of ons Moortje mit n hond mos. Hai was ook aal oareg op leeftied”. Mor Joakob haar t schienboar aal langer ien kop. Zai wis, dat wat Joakob zich ainmoal ien kop hoald haar, der mor zo nait weer oet was. “En wat veur ain haarstoe din wel nait docht?”. Hai docht n Vraise Stabij of zo, hai wis allinneg nait of e wel Grunnegers verstoan kin. Vraise toal kin wel ains n perbleem geven. n Drìnze petries mos t aans mor weden, dij toal liekt meer op t Grunnegers. “Gain van baaid”, haar Rika rezeluut zegd. “Wie hoalen ons n Münsterlander oet Achterhouk”. En zo gebeurde t.
t Was n alderlaifst hondje. Maist swaart en t mos din ook mor n Blekkie weden. Moortje kon t eerst hail nait zo meroakel worden mit t lutje hondje. Dat haar even tied neudeg. Blekkie mos n baarg leren en t ging hom vlöt òf. t Was n laive, zaachte hond veur Rika en Joakob en hai zat vol mit kuren, krekt as zien boas. Bie zummerdag lag hai groag laankoet midden ien toenpad op oetkiek. Mit zien poten noar veuren en snoet der op. Ogen open of op haalf zeuven en oortjes noar veuren. Der ontkwam hom niks en zo kon hai mooi bie noabers en aigen hoes boudel ien goaten holden. Wel t achterhoes ien en oet ging en wat ien keuken op t aanrecht gebeurde. Veuraal t leste. Hai kon t ook meroakel goud mit buurvraauw vienden en kreeg nogaal ais n soepbonkje of wat knizzels. Ain dag kwam ze van bosschoppen thoes. Achter t hoes heurde zai datter ain bie veurdeur was en ging gaauw ien hoes. Blekkie zag oet ooghouken hou n fiets mit bosschoppen tegen schuur zet wer. Mainsttied as buurvraauw weerom kwam van bosschoppen kreeg hai n koekje of n stukje worst. Dizze moal duurde t wel oareg laank. t Begon wel noar slachter te roeken. n Stief ketaaiertje loader kwam buurvraauw bosschoppen oet fietstaas hoalen. Oet toen keek Blekkie mit touknepen oogjes en bleef lui op plak. “Mot je gain stukje worst”, raip ze aal ains noar Blekkie. Dizze dee net of t hom nait aanging. “Din mor nait”, bromde buurvraauw, “astoe dommee mor nait soezen komst.” Blekkie zag dat buurvraauw nog n moal hìn mos op bosschop. Zai was zeker wat vergeten. Veur t hoes kwam zai Rika tegen. “Is joen hond nait ien order vandoag?” vroug ze. Volgens Rika mekaaierde hom niks. “ t Zel wel van zun kommen, hai ligt hail dag ien toen te bakken.” Buurvraauw mos weerom noar slachter. Zai docht dat ze leverworst liggen loaten of vergeten haar. Ze wol Blekkie n stukje tou, mor kon worst nait vienden. Slachter begreep der haildaal niks van. Hai mainde dat ze aal n leverworst kòft haar. “Dou mie toch mor weer n nije mit, k wor vast n dagje older”, haar buurvraauw zegd. Thoes snee ze vot n plakje veur Blekkie of. Dij kwam lui ien de bainen, rekde zuk ais n moal laankoet, bulkte aldernoarst en snoof mit n optrokken neus aan t stukje worst. Hai huifde nait. Buurvraauw haar hom mor toen oet ien hoes jagd. Ien dij glìnne zun komt nait goud. Dou Joakob aanderdoags ien toen was, docht hai: “Wat heb k doar tussen eerabbels?”
“Wie mouten mor even kieken wat of doar ligt nait”, haar Joakob tegen Blekkie zegd. “Verdold, n haalf verropte puut van keurslachter. Zol ons Moortje vanzulf wel weer oet asemmer hoald hebben, dochtst ook nait Blekkie? Dij mag doar haitied groag even n moal bie snuustern.Wie zollen eerst mor ains weer n dikke vlint op deksel leggen.” Blekkie haar om mit oren plat op kop schaif aankeken.