Meertmoand en zaik
kold, wienderg en nat
inkeld n zunnestroal
dut mie proesten
neus wordt nat
zere pokkel en ströt
huverg ien goud
swait om kop
buusdouken vol
t is niks mit griep ien lief
j’ontkommen der nait aan
en woar ie zeker van binnen
dat ie joe din vuilen as n old wief