Lutje lamke
Lutje lamke,
op ‘t gruin kampke,
kikt nijsgiereg om zok hin,
zo verwonderd, overdonderd,
of e ‘t nait begriepen kin.
Oogkes knippend, stittje wippend,
staait e do ar in ‘t gruine gras,
zaacht en molleg, wit en wolleg,
of ‘t n speulgoudbaistje was.
Mor den wupt e, en den hupt e,
ale pootjes van de grond,
vlug en vrolek, speuls en olek, ‘t haile gruine kampke rond!