Ik rie ECO
Zunege Paiter en Van Kniephoezen holden t laifst haand op knip. Zai beleven tegenswoordeg stoere tieden, nou brandstofpriezen deur t dak van t fesounleke schaaiten. Van heur gekloag mout ik deur de weg nait veul hebben, mor dou’k van de weke mit n volle tank van pomp noar hoes tou ree, kon k toch wel wat meer begrip veur heur opbrengen.
‘Gooi hom mor vol,’ zeest vrouger as t mit auto bie tankstation kwamst.
t Was de tied, dat zulftanken nog nait beston. In t kaffee heurdest t zulfde taimke ook regelmoateg, as dörstege kirrels kaffeeboas mit dwingende wiesvinger noar t lege gloaske op tap wezen. Dörst kin n maal ding wezen.
‘Da’s n duur borreltje,’ zee mien voader, dij traauwens zulf nooit dronk, bie gelegenhaid voak en luit der vervolgens op volgen:
‘Thoes kinnen z’hom veur n kwart van de pries achteroversloagen.’
Mor borreldrinker en benzinetanker binnen nait mit mekoar te vergelieken. d’Eerste zöcht weschienlek n stokje gezelleghaid, dij e thoes nait vindt, de twijde gewoon n goudkoop stee om energie te tanken. Popke Nathaals zol in n stille knip meschain zuneger nipken kinnen. Automobilist het tegenswoordeg nog n alternatief deur noar aanderkant grup te raaizen, as e tenminnent zien winst nait omzetten gaait in n gezellege Duutse Kneipe.
Thoes mos k van konsternoatsie noa leste tankbeurt gewoon even stoom òfbloazen:
‘Waist da’k k sikkom n rieksdoalder de liter betoalen mos aan de pomp.’
De vroag, dij’k mie van de weke aingoal steld heb, is:
‘Zol der zo laank der oorlog voerd wordt en de benzinepriezen hoog blieven gain alternatief veur peperdure autoritten veurhanden wezen.’
‘Joazeker, wel,’ zee k dou tegen miezulf, ‘wie hebben toch n elektrieke fietse in t schuurtje stoan.’
Mor, om noast de grote benzineoorlog ook nog n klaaine oorlog op lokoal nivo te loaten ontbranden. Dat zol echt n onoverzichtelk conflict veroorzoaken kinnen. En dat wilst toch ook nait. Allewel.
k Heb t aal oetfigelaaierd, hou k dit thoes brengen mout. t Is aiglieks n simpel verhoaltje, net zo makkelk as ‘moi’ zeggen.
Zo begon k eerst over onze wekelkse bodschoppen en zee:
‘Wie hebben vergese zunnepanelenstroom en mit ons baaident vaar ( roeme ) fietstazzen, woarst n bult bodschoppen in baargen kist en as t snelbinders achter op pakjedroager zetten letst, kist ook nog …..’
t Vuil slecht en heur antwoord:
‘As t denkst, dat ik vraauw Nieboer hait – zai was n olde buurvraauw, dij elke dag op fietse zat om bodschoppen te doun, mit soms zulvens n krat bier achterop pakjedroager – den hest t wel mis,’ was voldounde om mie van dat dwoalspoor òf te laaiden.
t Was schoonzeun, dij ons weer op t rechte spoor kreeg.
‘Je mouten mit dizze dure benzinepriezen gewoon nog zuneger rieden.’
Kin dat den?
‘Ie hebben toch n boordcomputer?’ en kwam dou mit de loze opmaarken:
‘Brandstofmeter holdt nait allendeg bie houveul benzine je nog in tank hebben, mor ook houveul kilometer je nog rieden kinnen.’
t Is n hail verhoal worden over broezen, speulen mit gaspedoal en langsoam optrekken en oetvieren. Zo langsoamaan is t n spelletje worden. Zo bin k vanmörgen in alle vrougte even noar Maiden hìnneweer reden om katten te verzörgen. Bie de start in Kiel-Winderweer haar k nog 620 kilometers te verrieden. Bie thoeskomst stond dijzulfde teller, 34 kilometer verder, op 660 km. t Was ook ja moessiestil bie de weg en k haar alle tied om langsoam oet te voaren bie t noadern van n bochte en kon op n stille snelweg, zunder mie aan te huiven pazen aan snelhaidsduvels, zo verzichteg meugelk optrekken.
Dikke winst.
Trots op mien zuneghaidsoperoatsie zee Arineke:
‘Pas doe mor op. Dammeet stroomt die de tank nog over en moust terogge noar tankstation omdat tank overlopt.’
Moak der mor gekhaid om, mor k bin vast van plan mien aigen autosticker te loaten moaken:
Ik bin CO2 en rie ECO.
