Hou baauwmantjes n wit stee veur de borst kregen hebben

(n baauwmantje is een kwikstaartje)

Der wazzen ais vaar bruiers dij nog bie heur voader inwoonden. De moeke was al joaren leden uut tied komen en ale vaar jonges wazzen noatied hailgewoon bie pabbe wonen bleven.

Mor dij von dat zien jonges de bainen ais n zetje onder aandermans toavel steken mozzen.

“Ik stuur joe eerst vot”, zee e, “en den mouten ie mor ais kieken wat ter in de wereld te koop is.

En wie moaken mit mekoar t akkoord dat ie over op de kop òf ain joar hier weer bie mie komen. t Zel mie nij doun wat of ie den te vertellen hebben zellen.” Nou, dat ging aan en de vaar bruiers trokken de wereld in.

De oldste jong kwam n joager tegen dij hom t schatten leerde. En nait mor even zo paf, paf, mit hoagel en zo, nee, hail zuver schaiten mit n koegel dij net as n biljartbale ale kaanten hìn sprong.

De twijde belandde bie n snieder, dij alles was lös zat aanmekoar vast naaien kon.

En dij twijde jong was noa n joar tied n kunstenaar mit nale en droad.

De daarde ging bie n steernkieker in de leer, dij deur t vergrootglas keek.

En de jongste jong kwam bie n daif terechte, dij hom t stelen goud leerde, nog beter as de roaven.

Noa sekuur ain joar kwamen ze weer bie heur voader en zai snaarden ale vare zó, dat de voader leufde der niks van.

En hai bedocht wat.

“Kiek”, zee e, “doar boven in dij boom zit n baauwmantjesnust. Houveul aaier zitten der in?”

“Vare”, zee de steernkieker, dij deur t vergrootglas keek.

Dou mos de daif ze stelen zunder dat de baauwmantjes t in de goaten kregen. Nou, dat was mor n haandomdraai veur hom.

De voader zette de vaar aaiertjes op toavel, op ieder houke van toavel ain aaichie.

En dou mos de schutter ze middendeur schaiten, ale vare mit ain schot.

t Leek glad nait meugelk te wezen, mor de oldste jong brocht t best veur mekoar.

En dou mos de snieder mit nale en droad de vaar aaichies weer netjes aan nkander vast zetten en de daif brocht ze stillechies weer in t baauwmantjesnust, zunder dat de baauwmantjes der locht van kregen. Mor bie t naaien was der n klaain steechie van over bleven, aan t aai, doar woar de snieder t droad knupt haar.

En loater, dou de aaiertjes uutbröd wazzen, is dat steechie t widde stee veur de borst van baauwmantjes worden.

En as ie nou dinken dat ik dit verhoal bie mien gat op bedocht heb, den heb ie t mis!

Want dit verhoal wuir al meer as honderd joar leden in dizze kontraainen verteld.

Mien landslu zellen t wel nait meer waiten, docht ik. En dat zol ja begrotelk wezen.

Zodounde heb ik t nog weer ais opschreven.

Meer van t zulfde:

Ploats hier joen reactie op dit stòkje; algemaine reacties kennen in t Gastenbouk

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Achtergrond info:

Jan J. Boer wuir in 1927 hier op Dale geboren. Noa zien studie geneeeskunde wuir e hoesarts in Onstwedde, loater geneesheer-directeur aan t Refaja Zaikenhoes op t Knoal en t verpleeghuus Open Haven in Veendam.
 
Jan J. Boer begon pas op loatere leeftied mit t schrieven van Grunnegstoalege gedichten en verhoalen. Deur de tougankelkhaid van zien waark, n meroakel goie veurdracht en ongecompliceerd optreden is e populair worden bie n groot (lezers)publiek. In 1994 kreeg Jan J. Boer de K. ter Laanpries van Stichting t Grunneger Bouk vanwege zien biedroage as schriever, mor zeker ook as bestuurder, aan de oplevende belangstellen veur de Grunneger toal.
 
Jan J. Boer is in 2011 in zien woonploatse De Wieke oet tied kommen.
n Grunneger Toalroute is n wandel- en / of fietspad deur t schiere Grunneger landschop, woarbie je kennis moaken kinnen mit de Grunneger toal en cultuur. Pervinsie Grunnen het ter verschaaident. Mooie routes deur en van t Cultureel Aarfgoud Grunnen.
 
Wandelnd langs dizze Toalroute beleef je de toal, cultuur én t landschop van de Veenkelonies! Zowel t Zeuvenbrogjespad as de gedichten en verhoalen van Jan J. Boer heuren tou t cultureel aarfgoud van de streek.
 
Start van dizze Toalroute is tegenover Wildervanksterdallen 65, Wildervank, op t ende van t stroatje.
 
  
Vrouger, in Wildervanksterdale

ging ik noar ’t laand mit voader.

Nou ‘k zulf aal meer van vrouger wor

kom ‘k hom en ’t laand weer noader.
 
Op dizze webstee is n selectie van zien waark opnomen, veul meer is hier te vinden: Dr. Jan J. Boer

E-mail bie wat nijs?