Eerste laifde
Hail nuchtern
lopen z’in t duuster op stroat. Wat juchtern,
wat laggen, gesmoes en geproat.
t Wichtje dat luustert
en t jonkje dij fluustert heur zaacht
laive wordjes in t oor…
Mit glenrode wangen
en t haart vol verlangen en ogen as kralen
zo helder en kloar
luustert t oarege wichtje mit bliede gezichtje… zai baaidend,
zai heuren toch
zo stoef bie mekoar…
En zo klinkt nog aaltied dat hail olde laid van de laifde:
zai baaidend
en aans is der nait…
Wat is dit toch mooi om te lezen, gedachtenspinzels zo mooi verwoord.
Wat ‘n goave om dit zo op pepier te kunnen zetten.
Bin der slim jeloers op en geniet der aarg van.