Een wichtje van het plattelaand

Een boernmaid, zo puur en staark
Mit handen dei waarken en vol eelt van het waark
Heur ogen stroalen, een glinstering van gold
In het gruine landschap woar de vrijhaid onthold

Mit elke zunsopgang begunt heur dag
De koien melken in het veld mit een vaste slag
Heur hoaren in een vlechte, heur glimlach zacht
Heur kracht en moud wordt deur niks veracht

Ze lopt deur de velden, het groan in heur haand
Een wichtje van de oarde, daip mit het laand verwant
Mit laifde veur de baisten, veur het boerenbestoan
Zet ze heur scholders der onder en is tevreden mit heur bestoan

Ze kent de seizoenen en de ritmes van de tied
Heur haart klopt in harmonie, mit de natuur en dat altied
Een wichtje van het plattelaand, zo trouw en groot
Heur leven is net een laid in een landelijke noot

In heur zuchtst de toukomst en de hoop dei ze geeft
Een boernmaid, vol leven, woar het plattelaand om zweeft
Mit worrels in de oarde en heur dreumen in de lucht
Is zai de ziel van het laand, een bron van neie vrucht

Meer van t zulfde:

Ploats hier joen reactie op dit stòkje, de nijsten kinnen ie lezen op de Thoesbladzie. Algemaine reacties geern op t Prikbord.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Achtergrond info:

Geboren in 1946. Ik woon in Heiligerlee en schrief al zo’n vatteg joar allerhande verhoalen en gedichten. Bin geboren en getogen Grunneger en ik wil het Grunnegs groag in ere hollen zodat wie het ook mit kinnen geven aan de kinder en klainkinder. Het Grunnegs is veur mie een kostboar bezit.

E-mail bie wat nijs?