Doaved zaalfd – 1 Samuël 16:1-13
‘Kom op profeet, blief nou nait laanger treuren,
mor pak joe op en rais noar ‘Stoethoes’ tou.
Doe zelst ais zain wat Ik vandoag doar dou.
Gait eulie in joen hoorn, din kin t gebeuren.’
‘Heur ais mien God, hou kin ik doar nou hen goan.
As Saul et heurt, haauwcht hai mie kop der of.’
‘Neem n kou met die en goa der zo op of.
Ovver aan Mie, Ik zel joe der deurhen sloan.’
Dou bin ik goan, meer huifde ik nait te waiten.
Ik haailegde de zeuns van Isaï.
Zeuven staarke kerels kwammen aan mie veurbie.
Gainain mog ik met eulie overgaiten.
God zee: ‘Moutst nait allain noar boetenkaant kieken.
’t Goat ja nait om wat joe veur ogen zain,
mor of zien haart ook klopt veur Mie allain.
Din is t hail aans as dat et joe dut lieken.’
t Getal was vol, ik kon het nait geleuven.
‘Binnen dit nou aal joen jonges, Isaï?’
‘Nee’ zee ol man, ‘lutje jong heurt der noch bie.
Hai is in t veld, k heb noch ain meer as zeuven.’
Dou zee ik: ‘Loat mor gaauw joen jongste hoalen,
want ovveren kinnen wie pas as hai der is.’
En Doaved kwam, hai rook van t veld nog fris.
Zien vel was rözzeg en zien ogen pruiten toalen.
‘Dit is hom’ zee de HEER, ‘moutst dizze zaalven.’
Dat heb ik doan; leeg wer mien euliehoorn.
De zoak van Israël was nait verloren.
De HEER kaist oet dei bie Hom schoelt as ’n swaalfke.
