Diepvries

t Is weer zo wied, n kennis van ons dai het een volkstoentje en zo in augustes den het hai van alles kloar. Om de hoaverklap den komt hai weer wat brengen en wie nemen t geern aan, want t gaait zo de diepvries in. Zo hebben wie dikke spekbonen en robaiten, rooie zummerkool en praai. “Aander week den heb k nog gruine en sniebonen”, zee hai, “den krieg ik weer roemte veur de spruutkool en de mous.” t Zel wel olderwets wezen, mor ik heb de gruinte laiver zulf inmoakt as oet n blikje van t winter. Dat dut mie denken aan vrouger, dou mien moeke aan t wecken was, op keukentoavel stonnen den n aantal weckpotten met peren der in. Oh man dai waren lekker, veuraal as ze even stoan haren. As kwoajong trokken we den stiekem aine lös en gingen noar heur tou om dat te melden. Mainsttied moggen wie hom den wel leeg eten.
In dai tied haren mien olden een kaffetaria, haalfweg joaren zesteg en t maiste muiken ze zulf. Veuraal as moeke kroketten muik den ston der zonen grode bak met regoe oaf te koelen en ieder bod as ik der den langs kwam mos k even pruiven. Mainsttied kwam ik der wel mit weg, want mien moeke kon nait best lopen, moar dat wer kompenseerd mit heur holten kleppers, doar kon ze meroakel schier mit goeien en nog haard ook. Op zundag mos der petat moakt worden, moeke schilde den dikke eerappels en wie deden ze deur n petatsnieder hen. As der n poar emmers kloar waren, wuiren ze veurfrietuurd en soavends verkocht, mooie tied was dat.
As de jonge lu den kwammen op heur Puchjes, Zündapps en JLO`tjes, den gong de jukebox aan en bie de meziek van Ria Valk en t Cocktail Trio gingen de slaatjes, gehaktbalen en petat grif over teunbaanke. De tegenswoordege vreetschuren met heur enorme assortiment, dai zörgen der veur dat je nait waiten wat je kaizen mouten en as je den wat oetkozen hebben, wait je nait of t nou spesjoal, oorlog of joppiesaus wezen mout.
Dat gaait apmoal deur mien kop as ik bie t aanrecht kool stoa te snieden met op achtergrond “Mien toentje” van Ede.
k Wait nog dat moeke bie keukentoavel zat om stoede te smeren veur mien bruier. “Wat moust der op hebben jong?” zee ze. “Dou mor pindakeze”, zee e en moeke pakte pindakezepot, dou ze hom open haar dee mien bruier kop om houk van deur en zee: “Ach, dou toch mor hoagelslag.” Geloaten pakte moeke hoagelslag. “Och”, zee bruier dou toch mor jam. Moeke bedochde zich nait, pakte jampot en smeet bruier hom noar de kop.
“Hier hest dien jam”, zee ze. Op leste snik kon e zien kop aan kaant doun en vloog jampot hom veurbie en bleef persies in t midden van de keukendeure zitten. Pa het der loater mor een leutje glaske in zet, t leek net of t der in heurde.
Apmoal keukenherinnerns dai weer noar boven drieven as je der bie noadenken goan. Zol t koken ook in de genen mitgeven worden, vroag ik mie oaf, want mien kinder vinden dat ik een olderwetse pot kook. Och, denk ik, k vin toch veul nijmoodse dingen ook lekker hòr, zoas een broodje shoarma mit een dikke loag van dai stink-oet-debeksaus. Mien vraauw vind dat ik der meer knoflook soep van mok, mor t is wel lekker. Lest hebben wie bie vrunden van ons eten en dai haren lamsrek moakt en ondanks dat mien vraauw mie aaltied veur voelnisvat oetmoakt (kist hoast alles der in goeien) von ik dai lamsrek toch nait biezunder. Ik vin schoapevlees wat staark smoaken. Nee, den die struusvogelbiefstuk dai wie lest in n resterant had hebben mit een lekkere pepersaus der bie ….lekker hòr. As ik den de leste sneden kool in zonen diepvriesbakje doan heb, komt vraauw mie even helpen om d’haile brud noar de diepvries te brengen.

“Kin nait veul meer bie in”, zegt ze en gooit de klep dicht. “Och, nog een beetje sniebonen en gruine bonen”, zeg ik, “en den kom wie de winter wel deur.”