Daarms
Mien oompie Gerrit het wat last van overgewicht, hai wiet dat aan zien leeftied en nait aan de kookkunsten van taande Ellie en de met- en leverworst van de slachter. Hai is al n poar keer mit n dieet begonnen en der ieder bod net zo gaauw weer mit oetschaaid.
“Mout ik mie op mien leeftied den nog oethongern loaten?”, zegt e ieder bod as we der over begunnen. Nou is t wel bekend van Oom Gerrit dat as e eten krigt mit oliefeulie der in, dat e mainsttied 5 menuten loater op de plee zit. Op n gegeven mement wer ik beld of de vraauw en ik mit heur oet eten wollen, omreden dat ze zoveul joar traauwd wazzen.
“Liekt mie goud,” zee ik, “k hol van oet eten goan, veuraal op n aander zien knip, woar goan we hìn den?”
“Dat hol ik nog even veur mie,” zee t olske, “dat is n verrazzen.”
t Was hoogzummer en zo’n 22 groaden en we hadden körde boksem der bie aan. Dou we in Sibboeren kwammen stonnen ze al kloar. Bie t instappen kon ik nait noaloaten Oom Gerrit te vroagen of hai rekloame muik veur Friesche Vlag.
“Binnen ja net melkvlezzen dij tot joen boksempiepen oetkommen”, gekscheerde ik. “Hest dien aigen kromme poten al wel ais goud bekeken?”, sneerde hai weerom. Aal proatend kwammen we oetendelk in n Daam oet bie n Italioans resterant. Wie hebben doar heerlek eten hor, niks mis mit, en dou we as leste nog n dikke bak ijs op haren om de goatjes te vullen, gingen we weer op hoes aan. Dou we tussen Staindam en Sibboeren wazzen vruig Oom Gerrit of ik even stoppen wol, omreden dat e neudeg pizzen mos en hier nog nait veul volk en wel schiere bomen wazzen. Ik stopde en hai ging achter n dikke boom. Eefkes loater kwam e weer achter boom vot en luip der over of e in de boksem scheten haar en, leuf t of nait, dat was ook zo. “Ik ston achter dij boom”, zee e, “en ik mos n leutje scheetje loaten en dou luip mie t al bie de bainen langs. t Zel wel weer dij röttege oliefeulie west wezen.”
![](https://dideldom.nu/wp-content/uploads/2023/08/afbeelding-155.png)
Wie hebben hom op achterbaanke zet mit plastic voelensputen der onder, dij ik touvalleg in de kaddebak haar en zo binnen we mit n noodgang en de roamen open noar Sibboeren reden. Mien Oom Gerrit en oliefeulie dat gaait nait bienander, den krigt e daarms van streek. Aander moal geven we hom allaint widde ries.