Zijlstra, Geert

‘Kom op jongens, we moeten zo bij de huzen langs om pakjes rond te brengen’!

De Kerstman fluit n keer hard op zien vingers en dan kommen Dasl, Dusl, Desl en Dosl, vier zwart-wit gestreepte dassen, langzoam mor zeker de dassenburcht op Trimunt uut krupen. Op zich hemmen ze n luzenboantje, anderhalf week ien t joar de arreslee van e kerstman trekken en doarnoa kinnen ze gewoon heur gang goan. Butendes maggen ze van e boas alle restjes van t kerstdiner holden. Tot e zummer kinnen ze teren op kerstkransjes, gourmetgroenten en stoofpeertjes op sap!

Omdat et elk joar wat warmer wordt ien Nederland en e Kerstman ok niet meer één van e jongsten is, het er besloten om mooi et hiele joar op e Trimunter heide te blieven. Sums trekt er zummers een groene pak aan en dan lopt er met zien witte board en wandelstok ien t Westerkwartier om. Hij liekt sums krekt n boswachter. Zodoende het er ok ontdekt dat er jeneverbessen op e heide groeien en soamen met n goeie kennes van e Friese heidevelden, het er n lut jeneverstokerijtje moakt. Zien eerste ‘oogst’ is hum slim metvallen. Al zeit er et zelf, t goedje is berestaark en smoakt puur best!

Vanmörgen het BOL.COM een mooi vrachtje pakjes op e heide brocht en nou is et tied om op pad te goan en zien joarlekse toak uut te voeren. Hij knupt zien vier dassen veur de slee, nimt eerst nog n flinke slok zelfstookte jenever en zet n drieliterfles home-brew achter de zitting van zien slee-stoel.

De vier dassen kieken eefkes achterom of de olle man al goed zit en geven dan n flinke snitter gas. Eerst vliegen ze noar Moarum veur postcode 9360 en dan deur noar Leek met 9350. Opvallend veul lichte deuskes ien Leek, optocht van e lege beursen doar!

Dan piept Kerstman zien I-phone Wham’s ‘Last Christmas. ‘Onbekend nummer’ stijt er op et scherm.

‘Yooh, whatsup?’, bromt er, ‘Extra pakjes ien e Martinihal, nou vooruit dan mor, ik heb e slee nou toch half leeg! Tot zo!’

Hij nimt weer n flinke slok uut zien fles en stuurt de slee richting Stad. De eerste òfslag Westeleke Rondweg is nog steeds òfsloten. Hij zwaait n extra rondje over t Julianaplein en wil dan vol gas over de nije Mario Kart-bocht giezeln.

Wat er dan precies gebeurt, wiet er loater niet meer. Verbliend deur et noorderlicht, n beving, ontspoorde dassen? t Resultoat is wel dat et hiele kakje, met kerstman en al, over de kop vlugt. En hij is weer es vergeten zien fietshelm op te zetten en knapt zo met zien kop vol tegen e lanteernpoal. Sirenes, zwaailichten, brandweer, plietsies et zigt drekt zwart van t volk. De dierenambulance brengt die oavend ien één keer vier dassen noar de overvolle dierenopvang ien Ter Apel.

As de Kerstman weer bij zinnen komt, kikt er recht ien n poar felle ziekenhuuslampen. Hij gript achter zich om zien jeneverkan te pakken, mor de fles is naargens te bekennen.
Dan slagt de deur open en komt e nachtzuster binnen.

‘Ah gelukkig Kerstman, u bent weer ontwaakt uit uw delirium! U had hem flink geraakt, nou ja eigenlijk had u hem twee keer goed geraakt. Het resultaat is een flinke hersenschudding en uw slee is total-loss.’

‘Ja ik wiet et ok niet alpmoal meer, wicht. Et ging zo snel! Hoe is et met mien dieren.’

‘Naar ik begreep maken die het prima en worden die morgen al weer teruggebracht naar hun dassenburcht op Trimunt. Helaas zal dat voor u nog wel een weekje duren, want we houden u in observatie tot na Oud-en-Nieuw. Trouwens er zit al wel een hele poos bezoek op de gang, zal ik ze maar even doorsturen.’

De kerstman knikt en de zuster lopt de koamer uut. Eefkes loater komt er n man ien n wit gewoad met n lange board binnen. Achter hum lopen drie keuningen, die pakjes bij heur hemmen. De eerste zet n volle schoal eierballen op e raand van t berre, de tweede het n enorm grote tegoedbon veur n nije arreslee en de derde zet met n brede glimlach een twee-liter-kan jenever van Hooghoudt op et nachtkastje.

‘Wat n goedheid!’, zeit de Kerstman en e troanen biggeln hum over de wangen zo toe zien witte board ien: ‘Ondanks alles kin et toch nog n “Zalige kerst” worden!’

Niks kon hem nog gebeuren. Dit werd zien joar. Hij was weer hielemoal op e kladden en hij zol ze es wat loaten zien. Al die lu die altied moar schudkopt hadden en riepen van “dat wordt nooit wat met dat jong”, die zollen ien 2010 wel aanders piepen. De nije IK was geboren of kon je beter proaten over herboren.
Hij keek om zich henne en begon fluitend de halflege gloazen en flessen en halfvolle asbakken en bakjes pinda’s op te rumen. De brakke smoak die de alcohol van nijjoarsnacht ien zien mond achterloaten had, werd verdrongen met een stukje dreuge worst, die der eerst nog even deur de mosterd streek. “Woar gijst henne, woar kost vot” sjanterend stoof er deur de koamer en een haalf uurke loater was er van de ravage niks meer te zien.
Hij zet e tillevisie aan en zapte noar t Teletext-kanoal van Noord. Niks gien biezunderheden met Nijoarsnacht, wat sleperij en poar smoorbezopen snuiters die ien e bak zet wadden, moar vedder was alles rustig verlopen. Hij bladdert wat deur de agenda van die Nijoarsdag en wat er las, gaf hem ienenend een briljant idee. ‘Nieuwsjaarsduik in haven van Burum’. Doar zollen ze van stoan te kieken as er mörregn, met Unoxmuts, breeduut op de regio-bladziede van t Nijsblad ston.
Hij bedocht zich niet, kreeg zien zwembroek uut e kast, vette zich ien met vaseline en sprong achter t stuur van auto. Burum, here we come, the newborn king is on his way!’ De‘Grote Oren’ kwammen steeds dichterbij en hij kreeg der al meer zin ien. Een nij joar, een nij begun, een frisse duuk, een frisse toekomst.
Tot zien verboazing was t drok ien t hoaventje. Een voage kennis kreeg hem al drekst ien t oog, begon te kniezen, wende hem t nijjoar oaf en zee “Wat zil dit, kistoe wel ooit zwemmen?” Dat soort slampampers zollen hem niet meer te pakken kriegen. As een groot man liep er de bouwkeet ien en dee zien trainingspak aan t kapstokje met rugnummer dattien. Het nummer 13, dat er van de veurzitter van e iesvereniging kregen had, plakte der aan e ziedkaant van zien zwembroek.

“Hij was er hielemoal kloar veur”. Om twaaf uur precies stonnen zowat 50 kirrels en vrouwlu langs de kaant van t Diep ien Burum. De burgemeester schoot met zien alarmpistool en de hiele stoet runde manmoedig noar t wotter. Hij liep met mooi ien e kopgroep, zon bietje op t tiende plak. Nog even spoeken wat beelden van de aflopen drie, vier joar deur de kop. Man, wat had er zien tied verbraand. De raand van t wotter is er eerder dan er docht had. Bedenken is er nou niet meer bij want die 40 man achter hem duwen gewoon deur. Hij dut e ogen dicht en springt. Op noar t nije leven!