Veen van der, Erik

Geboren in 1963.
In 2010 won Van der Veen de Knoalster Schriefwedstried mit t verhoal ‘De fietse en de dood’. De herkennende reaksies op t verhoal waren zo staark, dat hai t aanduurde om in aigen beheer n bouk uut te geven. d’Opbrengst van dizze bundel ‘Twij roadens en aander gedwelm’ ging haildaal noar stichten De Nardusbloem op Muzzelknoal, dij n inloophuus bestuurt veur lu, dij mit kanker in aanroaken west binnen.
Wat n ironie dat d’onzichtboare sloepmoordenoar, deur hom steevast ‘Meneer Kanker’ nuimd, ook bie hom langes kwam. n Suksesvolle operoatsie en n goud herstel gaven hom de moud zoch op te geven veur de ‘Ride for the Roses’, n fietstocht om geld in te zoameln veur KWF Kankerbestrijding. Doarnoa zag e zochzuif in 2014 alweer de Passo dello Stelvio bedwingen.
 
Schaande genog was dat hom nait meer gund. Veujoar 2013 kwam de zaikte weerom. n Kaans om weer kloar te worden was der nait meer. Allenneg n chemokuur haar nog zin om zien kwaliteit van leven akseptoabel te holden. Op de vroag ‘Hou laank nog?’ was gain antwoord te geven.
De zaikte muik hom nait wrokkeg, hai kon der in berusten dat ‘Meneer Kanker’ gain onderschaaid moakt. Hai zag t as n lötterij woarin nummer dattien hom ten dail valen was.
 

Erik van der Veen 10 juni 2013 uut tied kommen.
Dizze beschrieven is grotendails overnomen oet tiedschrift Kreuze, woar hai verschillende körte verhoalen in publizeerde.

Baange

Woensdag negen meert twijdoezendelven. t Waar mien leste vrije dag. Dunderdag mos k vannijs zes doagen aan d’aarbaid. t Waar kold. Wotterkold. Gain dag om op n terraainfietse deur de Grunneger klaai te bozzeln. Op de schuddelbaank lag t Nijsblad. Mien vraauw haar t veur→

De fietse en de dood

Fietsen en doodgoan, stief met mekoar verbonden, t noodlot uutdoagen. Wel zok n wielerleven in t hooggebaargte uutzöcht, dut dat ook veur n gliddergladde òfdoalen, staingroes op de weg, rotsblokken dij omdele roegeln, vij dat vrij rondlopt, zwoar weer, n achterrad dat→

Kuttekoven

Summege ploatsnoamen vergeet je nait gaauw. t Waar Kuttekoven. Gain stad, gain dörp, zulfs gain stibbe op de koarde. Nee, Kuttekoven. n Kaambe Vloamse klaaigrond mit in t midden n deurgoande weg. Links n huus, rechts n huus, n slachter, n bakker, en om t ploatje kompleet →

Mien leste krummels

Vrijdag, de leste dag van de vekansie. Benoam n dag van t klevaaiern van de kovver, n huver veur n lange riege auto’s bie de grins, n beetje schoavern deur t dörp, de reken van t kefee liek
moaken. En t belangriekste: Is mie niks ontkommen? n Leste dag: aigenliek is t aaltied n →

n Dreumerd

k Heb n midlifecrisis. Dat zeggen mien vrunden. t Zel wel. Mor woarom mout elkenain doar zo om laggen? ‘Ach jong, dat waait vanzulf veurbie’, zegt mien voader asòf twij doagen in bèrre mit n waarme kruuk mie der van òfhelpen gaait.
De kerels op t waark ploagen mie der mit.
‘Wie→

n Spruivlaigtuug

Van minsen dij uut tied kommen kinnen wie veul leren. t Grös mos hoast niks meer. Allaint n spoide mit morfine om de piene verdroagen te kinnen. Riekent het vree mit zien noadernde dood, haar Hinderk zain. Der gruiden in Riekent nait allaint tumoren, mor ook n veur Hinderk →

n Zee van tied

Zundag haalftiene. k Lig lammenoadeg op bèrre, mien vraauw en de kinder binnen noar femilie in Zoltkamp. Ik heb t riek allaine, k mout niks, ales mag! k Heb n poar plannen om de dag deur te kommen. Langzoam lezen in t bouk van n schrieftalent uut Knoal en mien rondje Onstwedde,→

Sundoagse sport, vlinten en asfaalt

Ik mout kaizen. Klappen veur de lopers van de Klap tot Klaploop op Knoal of de kiekkaaste inschoakeln en mit n pude chips op t lief noar Parijs-Roubaix loeren. Nait kaizen kin ook! Eerst de Klap tot Klaploop, doarnoa t fietsen. De weg taaistert de schounzolen van de wedstriedlopers.→

Vaar joar loater

Grades het zien boudel verpangeld. Zien vraauw het hom verloaten veur n snakkerd van t internet. Twinteg joar het e onder konduksie zeten bie n bremster. n Haalf joar is e allaine, hai het gain kinder. Deur n wieze road van zien vrund Riekent het e de fietse van de beune hold.→

Vrouger

Voak heurst t van olde minsen: “In vrougerdoagen war ales beter!” As je dat taimke leuven, is t rezenoabel dat je dit verhoal nait lezen.
Op n moandagmörgen stapt mien oldste zeun uut zien berre om noar schoule te goan. Hai vrift de sloap uut de glimmers. Hai gapt. Hai stint.→

E-mail bie wat nijs?