Raatjes, Bertus

Geboren: 22-09-’33 Nijschanze
Woont in: Zuudloaren

k Bin traauwd mit n laive vraauw. Ina Beekhuis oet Beerte en wie hebben twij nuvere kinner. Jur en en Brenda, dij ons mitmekoar vief schattege klainkinner bezörgd hebben.
En al is Zuudloaren n hartstikke mooi dörpke, ik blief n Oldambster Grönneger en ik schrief in mien toaltje van Nijschanze. Dat doe k mit plezaar al wel viefteg joar laank. n Stuk of wat verhoaltjes hebben ook in t blad; “Toal en Taiken”stoan, mor omdat ze aanmaarkens op mien toaltje haren, heb k dat goiendag zegd. t Schansker toaltje is ja n soort hutspot van meerdere toaltjes. Beule schanskers binnen ja traauwd mit aine oet duutsland, dr wazzen veur d oorlog n beule soldoaten in t dörp, kemiezen en en zo wazzen ook ja mainst Hollanders. Schoul-meesters en juvvers wazzen ook gain Schanskers, netzomin as militaire plietsie-keerls en goa zo mor deur. t Komt soms wel es wat raauw over. Raauwe proat was n menaar om joe òf te zetten tegen mensen dij aarbaiders nait stoan zaggen.
Na, as je nog meer waiten willen, lees den mien verhoalen mor. Dij heb k ja genog. Zo heb k de verhoalen dij wel mit mien leven te moaken hebben, onnerbròcht in: “In en om thoes.” Beuele aandre verhoalen stoan in: “Mien Grönneger verhoalen” Dr is binnen ook n stuk of wat in: Staarke Verhoalen.”te lezen en zo heb k ook nog wat langere verhoalen in: “Lutje Jobke,” “Oet t leven van Lara en Koos.” Den heb k ook nog wat verhoalen oet aandre toalen overzet in mien aigen toaltje.



Op Dideldom publiceerd:

Anders as aandern

(n kerstverhoal oet dizze tied)

Ol zwaarver trekt jaze wat vaster om t lief. t Is ook ja verniend kòld. n Dikke oostenwind blast deur stille en verloaten stroaten. Aandere zwaarvers hebben al laank n beschut plekje opzöcht. Gewone lu zitten lekker waarm in hoes aan kersttoavel of bie kerstboom of loaten zuch in n hotel verwennen, net wat ze willen. Zwaarver ken ook best lekker waarm zitten. Het ja breurs en zusters genog, mor hai het nooit veul om femilie geven, Roezie het e nooit moakt, mor as jongste van t haile stel en ook nog as noakomertje vuilt e zuch bie aal dij aandern nait thoes. t Laifste trekt e zuch trugge. Allenneg wezen is gain straf veur hom. Op schoule het e nooit echte kammeroaden had. Schoulmeesters zeden, dat e n echte dreumerd was, n beetje n stiekemerd. Ze begrepen hom nait en ze vruigen zuch of, wat of dr wel van hom trèchte komen zol. Toch het e deurleerd en as aarbaaiderszeun het e t goud doan op ‘t gymnasium.

Toun t leren doan was, hebben ze hom n goie boane aanboden, mor dij sluig e of. Hai wol doun woar dat e zin in haar.
Laank was e nooit bie aine aan t waark, mor ontslag het e nooit kregen, want wat e dee, dat dee hai hartstikke goud en n eerleker vent was dr nait.
n Proatjesboksem was e ook nait. Misschien moggen n beule mensen hom juist doardeur groag lieden, al wazzen dr ook gounent dij zeden, dat e n vent van twaalf ambachten en dattien ongelukken was. Hai zòl achterbaks wezen, n deug-nait, n slaif. Dij lu hebben wizze n aander mit zuchzulf vergeleken.
Aigenzinneg kwam e wel over en as e genog van t waark haar, kwam e gewoon nait weer. Op dij menaar het e mennegain aanscheten.
In t boetenlaand het e ook nog waarkt, want waark was ja wel overal te kriegen, mor t allerlaifste zwurf e zomor wat rond. Den vuilde hai zuch op zien gemak.

Ain echte kammeroad het e wel had. Dat was net zo’n soort keerl. Ze haren mekoar op t schip kennen leerd., want voaren het e ook nog en dat dee hai t langste. Toun kammeroad aan wale bleef en traauwde is zwaarver weer aan t zwaarven goan.

Ainmoal in t joar zöcht e zien kammeroad op en den proaten ze uren. As e weer vòtgoaait, ken e dr weer n zetje tegen. n Goud pak en zo, buutse vol centen. Kammeroad zörgt ja veur zien geld en mit n nij paske van bank ken e ook overal wel geld kriegen. Schooien het e n hekel aan en as e wil ken e ook wel in t allerbeste hotel sloapen, mor n dak boven kop is veuls te benaauwd. t Vrije leven trekt hom slim aan.
Van breurs en zusters het e in joaren niks heurd en hai wait nait ains, of zien òl moeke nog leeft. Hou zòllen ze t moaken. Denken ze ook aan hom? Gek, dat e nou net op kerstdag aan femilie denkt. Hai blift eemkes stoan en kikt om zich tou. Hoezen kieken hom aan, hoezen dij gain waarmte oetstroalen. Veur ven-sters hangen dikke gedienen. Wat hom anders niks schelen ken, dat wil e nou toch stomme groag! Mit haile femilie om kerstboom tou zitten.

t Begunt ook nog te snijen. Dikke wollege vlokken worren in houken en hörns smeten. As t zo deurgaait, is dr mörgen niks meer van de smereghaid op stroa-ten en zo te zain. Gainaine ken den meer zain wat veur voeleghaid r op weerld is. Weerld dij den net as n beule mensen is. Doar kennen je aan boetenkaante ook nait aan zain wat of dr binnenin leeft. Voak is t van boeten bont en van binnen stront.
Zwaarver lòpt weer wieder. t Vaalt hom slim stoer en mit muite bentert hai deur snij, dij hier en doar al op dikke bulten waaid is. Kopzère woar e leste tied slim last van het, komt ook weer opzetten. Eemkes oetrusten tegen n boom ? Nee, wieder mor weer.Zwaarver is nou in n boetenwieke van stad, woar ze niks van zwaarvers hebben mouten.
Rieke stinkerds in dure hoezen. Kangeroebuurt nuimen sommege lu dizze buurt. Joa, grote sprongen en lege buidels ! Hier worren zwaarvers en dij dr op lieken nog nait mit nekke aankeken. Hai ook nait, al zucht e dr altied schier oet. Hai het gain streperg, vetteg hoar, gain board woar kwaalsters in hangen bleven bin-nen. Hannen schoon wòssen, noagels knipt en schounen poetst.

Dr komt n auto aanstoeven, dij hom sikkom van sokken ridt. n Poar hoezen wie-derop blift de slee stoan. Zollen ze hom toch zain hebben ? Dr stappen n poar jongelu oet. Ze laggen haard en roupen: ” Zagst dij òl keerl. Niks aan verloren. Wizze weer zo’n zwaarver. Zellen plietsie bellen.”
Ze goan loane in noar n hail duur hoes. Hai haar et waiten kent.
Stoer strompelt zwaarver wieder. Hai is in dizze stroate al n keer deur n brom-mer aanreden, dij gewoon deurree. Oarege lu, dij aigenlieks nait in dij stroate pazen deden, hebben hom toun in hoes opnomen en goud verzörgd. Dij haren hom wel begrepen, haren niks vroagd, nait soest. Doar komt zwaarver nou ain-moal in t joar, mainstied in zömmer. Den maait hai t gras of kapt hòlt veur d open heerd.
Lu willen groag dat e bie heur in koamer et, mor dat wil e nait. In keuken bie maid et e zien bord wel leeg. Sloapen dut e in t schuurtje achter in toene.

Inains staait zwaarver veur datzulfde schuurtje. Mit muite stöt e deure open. Snij ligt hier ook in dikke bulten. Eemkes loater zit e in n òl leunstoule, woar beklaiden zo goud as van òfsleten is. n Lutje lampke dut aan n keerske denken. Zwaarver vuilt zuch mui en dij verrekde kopzère is nou wel hail slim. Hai rilt. Gelukkeg vuilt e hier de wind nait, dij aan pannen en aan deure rit. Deur n stuk-kende venstertje stoft wat snij noar binnen. In houke staait n elektries kaggeltje. In t grote hoes hebben ze overal sentroale verwaarmen kregen en dit kaggeltje is doar nou nait meer neudeg. Lu zellen dr wel niks op tegen hebben, dat e t kaggeltje aandut. Mörgen of zo betoalt hai wel.

Verdold-je-mie, wat vuilt zwaarver zuch kòld. Olle peerdedeke over bainen helpt ook nait veul. Toch vaalt e in sloap en al gaauw dreumt e, wat hom anders nait voak overkomt.
Hai zugt gezichten, dij tegen hom laggen. Verroest, dat binnen zien breurs en zusters, dij rondom n kerstboom zitten. Ze komen aal dichterbie. In boom hangt n engeltje, dij tegen hom laagt. n Hail laif wiefke, dij aarms noar hom oetstekt. Jeetje-Minoa nog aan tou, dat is zien moeke en ze zegt ook wat: “Bliede das tr weer bie bist.”

Zwaarver vuilt n golf van waarmte deur zuch hingoan.’t Is net as vrouger as moeke hom over kop streek. In kerstboom begunnen aal keerskes te flikkern asof ze laggen en bliede binnen. Noast zulvern balen, dij dudelk gezichten van aal breurs en zusters binnen, hangt n kopern hoorn. Dij het e ja altied zo mooi vonnen en wat speult dij nou n mooie meziek. Zo het e t nog nooit heurd. Hé, doar hangt nog n bale, n rooie, dij anders is as dij zulvern.

Mit woazege ogen kikt zwaarver noar aal dat moois. Rooie bale wort aal mor groter en tot aigen verboazen herkent e zien aigen gezichte op bale. Man, wat liekt dat mooi en d haile femilie is bliede, dat ze hom weer zain. Rooie bale wort nog aal groter en hangt stoef bie n keerske. As dat mor goud gaait. Bale begunt te glimmen en spannen wort hail groot. Gezichte krigt n hail aandere vörm. Zwaarver vuilt de spannen in t lief. Mit baaide hannen gript e noar kop. Den barst rooie bale oetmekoar. Nog eemkes zugt e zien moeke. Den is alles veurbie. Zwaarver vernemt niks meer. Hai is weer thoes.

Vrijhaid

As k et woord “VRIJHAID” heur mout k voak denken aan d oetdrukken: “Vrij as
n vogeltje in lucht.” Mainstied vroag k mie den ook of, of dij vogeltjes nou echt-
woar zoveul vrijhaid hebben as ze doar in lucht binnen. Joa, normoal sproken
wel, mor ze mouten nait in zoon dikke zwaarm sprutters, kraaien of wat veur
vogels den ook, trechte komen, want den binnen ze heur vrijhaid kwiet,want
ze mouten den ja doun wat dij aandern willen.
Dat vogeltje het doar nait om vroagd, mor bie mensen komt dat wel veur as
ze zuch vrijwillig bie ain of aander groep aansloeten. Ik denk doarbie aan t geval,
dat ze zuch aanmelden bie n sekte, zoas de Jehova getugen. Je maggen den
ja gain verjoardag van wel den ook vieren en kedootjes kriegen of geven ,maag
ook nait. Na das niks veur mie hur, want ik bin gek op zukse feestdoagen. En as
je den de vrijhaid nemen, om de sekte goiendag te zeggen, den worren je deur
aandern van dij groep nog nait mit nekke aankeken. Na, ik geef iederaine
de vrijhaid om veur zowat te kaizen,mor ze mouten mie de vrijhaid doarin
ook geven.
Ik zeg ook gewoon tegen heur hou ik ter over denk. Dat binnen dij twij jehovage-
tugen dij bij mie aan deure kwamen wel gewoar worren.
Oh, ze wazzen eerst hartstikke vrunlek hur en ze vruigen mie beleefd, of ze zeg-
gen moggen woarveur ze kwamen.
Joa, dij vrijhaid gaf k heur. Na, ze wollen waiten of ik geleuveg was.
“Nee manlu, ik bin n haiden en k zel mie wizze nait bie joe aansloeten.”
“Ach meneer, den komen ie wizze in hel trechte, mor as joe nou toch bie ons komen, den wait ie zeker dat je doar nait in komen..”
Mien antwoord was: “Na ik wait nou ook al wel, dat k doar nait kom.”

“Hou wait ie dat den wel nait.”
“Na, das hail makkelk. Hel is ja overvol en eh manlu, joe hebben de vrijhaid
nomen om bie mie aan deure te komen en ik neem nou de vrijhaid om joe du-
delk te moaken , dat je ophoupeln mouten en moak joen aanhangers dudelk, dat
ze hier nait welkom binnen. Komen ze toch, den dou k of deure nait open of k
smiet dij veur heur neuze dicht. Na de mazzel.”
Ik smeet deure nou ook dicht en k lait heur doar veur jan-piet snöt stoan.
Toun k in koamer was en noar boeten keek, zag k dat ze wat op n pepierke schre-
ven.
En hou is dit wieder goan he? Na, dr is nog nooit weer n jehova getuge aan deu-
re west.
En eh, k wil jou nog n moal zeggen, dat elk de vrijhaid het om te doun en te loa-
ten war hai of zai wil,as ze zuch mor wel aan de gewone regels hòlden.
Dat dee n kerkganger n moal nait. Nait wied van ons hoes vandoan is n òfschai-
den kerkje, woar we sikkom gain last van hebben, tot op n zekere zundag, dat
n kerkganger zien auto veur onze inrit hinzette en dat was nait zo mooi, want
wie mozzen der mit ons auto op oet en dat kon nait wachten.
Kerke was al n zetje begonnen en hou der nou dus mit aan!
“Na ik wait voak wel n oplözzen veur zukswat te vinnen. Nou dus ook en doarom
nam ik de vrijhaid om noar kerke te goan, joa, hou ist meugelk he. Bettes noar
kerke, mor dat was ja n hail aander reden as de godsdainst.
k Was al gaauw bie t gebaauw. n Beetje grammieteg reet k deure open, mor ik
kon nait zomor wieder lopen want köster bie deure greep mie bie d’ arm en zee:

“Meneer, ie maggen de dainst nait onnerbreken.
“Das wel neudeg. Luuster mor woarom”
Ik reet mie lös en k luip wat wieder noar preekstoule, woar domie zien stem
haard heuren lait.
Ik bulderde boven hom oet: “Sorrie domie, dar k joe onnerbreek, mor ain van
joen touheurders het de vrijhaid nomen om zien auto bie mie veur d inrit te
zetten en k mout ja zo gaauw meuglek op stap.Dat ken nait wachten en as dij
rooie auto mit zwaarte dak nait binnen vief menuten vot is, bel k plietsie. Na, n
goie preek wieder. De mazzel “
Ik luip weer noar deure en k was al gaauw boeten.
k Luip nog mor net op stroate of der tikde mie aine op scholler en zee: “Sorrie
meneer. Ik wait ja duvels goud, dat k mien auto doar nait hinzetten maag, mor
bliekboar was k hailendal weg kwiet. k Hoal hom der mitain vot en k beloof joe,
dat k mien karke nooit meer veur joen inrit zet en eh, bedankt dat ie t zo oplöst
hebben. Anders haar t mie ok ja nog senten kost. Tot kiekes.”
Hai luip nog haarder as ik en toun k bie hoes aankwam, was weg vrij. Onze
auto ston al op inrit en vraauw zat achter stuur. Ik stapde in en wie reden al
gaauw noar onze bestemmen.
Ik mos netuurlek wel vertellen wat ik doan haar.
Ze laagde haardop en zee: “Mien breur het mit zien vraauw toun ze nog mor zoon
twinteg joar wazzen.ook zowat geks mit gereformeerden mitmoakt.
Joa, toun moggen dij mensen op zundag gain gebroek van heur fietse moa-
ken. Zai wel en omdat ze nog gain auto haren, gingen ze op fietse bie jeugdhar-
baargen langs.

Ze beheurden wel nait meer tot de jeugd, mor ze wazzen overal van haarten
welkom, teminste bie dij jeugdonnerkomens.
Dat lag wel n beetje anders in dij slim gereformeerde ploatse, woar ze op n
zundag , baide ook nog in körte boksem, deur zoon ploatse reden. t Was tegen
kerkgoanstied en de kerk-gangers luipen overal op stroate en t was stoer om op
fietse wieder te komen.
Kris kras over stroate en bie kerke was t onmeugelk om op fietse wieder te ko-
men. De haile stroate ston vol mensen en hou haard ze ook belden, ze bleven
stoan woar ze stonnen. Tou ruip breur: “Godverdamme. Goa n beetje oetzied.
Weerld is nait allain van joe!”
Ook dat haar gain zin. n Poar keken heur aan en t leek wel asof ze dochten: “Dij
vent is nait goud dörms.”
Gelukkeg gingen al gaauw kerkdeuren open en ze konnen in ale vrijhaid heur
weg vervolgen. En dat dou wie nou gelukkeg ook en eh, ik bin ook bliede, dat
mien òllu nait tot dij group heuren, woarbie jonge vraauwlu nait heur aigen
keerl oetzuiken maggen. Dat dut voader ja en o wee, as t wicht de vrijhaid nemt,
om nait noar heur voader te luustern. Dat betaikent mainstied t inne van heur
bestoan. Joa, ik bin slim bliede , dat wie leven kennen as vogeltjes zo vrij in
lucht, doarom roup ik haard: ” Leve de vrijhaid.”
O joa, nog even dit: ” As ie dit verhoal lezen hebben zellen ie wel denken:
” Hou duurt dij vent dit op pepier te zetten.”
“Na, geleuf nou mor of nait, alles wat ik schreven heb over Jehovagetugen en
de Òfschaaiden, heb ik zulf mitmoakt.

E-mail bie wat nijs?