Gilissen, Alwin

Sikkom drij aiwen leden,
Rudolf was bie veulen bevreesd,
De grietman en heer van Foan,
Hai gin doar tekeer as n beest.

Schreven deur de domie van t dörp,
Dat pamflet brocht hom op gedachten,
Twijentwinneg man werren arresteerd,
t Wer mie n plaait mit veule klachten.

Moar ainmoal op de pienbank,
Din langt joe din ok alles tou,
Dij mannen hebben echt leden,
Deur De Mepsche zien gedou.

n Woare Foander roegbainder,
Zo wer De Mepsche ok wel nuimd,
Veur gainent was hai bange,
Zo wer hai berucht moar ok vernuimd.

Moar, sikkom drij aiwen loater,
Rudolf De Mepsche is nait meer,
Hai is nou in kerk van Garmerwol,
Doar ligt de olle grietman en heer.

Nummer akkedaaiert nait,
Mit nuver verstaand,
Want wel begunt nou mit min ain,
As nummer bie Duutse kaant.

In polder, persies bie grup,
t Is mie n biezunder verhoal,
De grìns is hier de Westerwoldse OA,
Moar is ook as nummer bie diek op poal.

t Was in vrougere tieden,
Men begon nuver mit meten,
Doar bie diek vanuut Delfziel,
Hou konnen ze nou n kilometer vergeten?

Vergizzen is altied menselk,
Moar nait elk kin zich t permiteern,
Dat geldt bie mie op t waark,
Veur miezulf moar ook veur mien meerdern.

Moar in gonnege beroupen,
Laaidt gochem wezen nait tot n knoop,
Want woarom zolst opnij weer meten?
Ook mit min ain het grup zien verloop.