Berg van den, Edward

Kil en kèl, kold en grel
kikt d’olle boer over zien laand en denkt aan zien vraauw.
Veur joaren trug is ze hom ontvalen.
Laifdevol denkt e aan de joaren woarin ze zied aan zied t laand bewaarkten.
Veul tied om te proaten was der nait. Achterof haar e heur nog zoveul zeggen wild.
n Troan glidt laangs zien neuze.
Hai sloet zien ogen en in stilte van de mörgen heurt e heur stem weer.
Mit n veeg van zien rooie buusdouk snoft e zien verdrait vot
en mit zaachte stem sprekt e zachtjes de woorden: ‘ik hol van die…….’

t Gebedshoes is leeg en verloaten.

Gain preek.
Gain gebed.
Gain klokgelu meer op zundagmörgen.

Ik luuster en zuik God………..
en vroag mie oaf
of “De Heer” dit “Godshoes” veur aaltied
verloaten het.

Ik sloet mien ogen.
Luuster noar de stilte
en
vuil de waarmte op mien gezicht.

Verwonderd open ik mien ogen,
en zug het licht………
dat noar binnen vaalt deur
t gebrandschilderd glas
en zich n stroalenkraans vörmt om het heufd
van hom

dij ons nooit verloaten zol!