De Scheet…
k Mag mie gelokkeg priesen da’k nog n beetje an sport doun ken.
En de zozioale kontakten doarbie mien leven verrieken.
Bie badminton heffe jonk en old deurnkander.
De jeugd smui en snel, de oldjes wat stram en troager.
Gainaine, dij doar muite mit het.
Veurege zummer was d’ol bakker goud op dreef…
Hai houwde asof e deur de duvel achternoa zeten wuir!
Zien leeftied? gaf doar n ekstroa dementie aan…
Racket stoof hom oet haand en kwam bie tegenpartij in t veld.
En wat nog schierder was, zien kunstgebit kwam doar weer achteran!
Proesten van t lachen en onder t kovviedrinken t gesprek van de dag!
Vanmörgn bie t biljarten snoof k opains n maale zuide locht op…
Zoas dat voak gaait, mit de opa’s, is de knalpot wat gauwer n moal lek.
Kwedel as ik ben en te voak n rap antwoord, zee k in alle ‘beschaidenhaid’: “k Heb niks gezien, k heb niks gehoord. Deze werd schijnbaar in de kiem gesmoord?” k Wait nait wel t dee… en al heb k niks zain of heurd… Roken heb k hom wel!
De moaze is die joa bienoa scheurd!
Man, wat n kwalm!
Kleur schoot hom oet…
En mie der bie!
Sorry, zo bedoul ik t nait! Blief kaalm… blief kaalm!
