Hogelandster Poller
Pollerland, mit dien grauwe kloeten,
En sloten woar dode raait ien zit.
Gaait, as veujoar op komt doagen,
verannern tot ain prachtig vergezicht.
Veujoar is dij mooie tied,
As alles weer greun gaait gloren.
Ien pollerland wied en zied,
t is net of wereld op nij is geboren.
Baisten bennen weer ien t greunlaand,
Zai springen en hubbeltjen zo blied
Dat veujoar weer ien t laand is
Vermoaken zich om dizze tied.
Bouwland word weer kloar moakt,
Zaaizoad dat gaait grond weer ien.
En boer dij denkt, op hoop van zegen,
Zunneg weer en sums en den wat regen.
Zo komt veujoar ale joaren weerom,
En bringt noa duuster winterdoagen,
Weer licht, veroademing en moud
veur al wat leeft en oadem hoalen.
Poller mit dien lange dieken,
Dij ale veujoars zo verannern gaait
Goud is t om noar die te kieken,
En zain doar ien God’s groothaid.
