Grunnen

Wat mout ik in Antalya ?
Ik heb mien aigen Grunnen ja
Ik ben ain echte Mollebone
En wil doarom in Grunnen wonen
Dat boetenlaand is nait mien wens
Ik ben ain zuver Stadjersmens

Behaalve n grode parapluu
Gait er niks boven Grunnen luu
Moar as et lukt met dit gedicht
Den goa ik toch wel met mien wicht
Ain week noar t laand van onze buren
Dat kennen wie baide wel verduren

Ain mooie raize laangs de Rain
Dat wollen wie wel geerne zain
Zo’n “Love-boat”-tripje liekt ons schier
Is toch net aans wat as Stad hier
Moar noa ain weke ras weerom
Noar Stad woar ik et laifste kom.

In Stad van Peerd van Ome Loeks
Doar vuil ik mie het maiste thoes
De Stad van de Martinitoren
Ken mie toch nog het maist bekoren
Op Groode- Vis- en Ossemaark
Vuil ik mie thoes, net as t Stadspaark