Dat wos juf nait

Klain Jan was ‘n guut — dat kon je zo zain,
Zat doar zo glunder in schoule te kieken,
Haar wat op lever — dat luit hai wel blieken,
Ie mouten nait vergeten, de jong was nog klain.

Guster dou haar klain Jan d’r nait west,
„Hoe was dat zo vent?” kwam de juffer ais heuren,
Jong keek wat zuneg, begon wat te kleuren,
„Joa — juffer — guster — dou kon ik nait best”.

„Dou het de aiber mie ‘n bruiertje brocht,
Moar niks nait ‘n mooie — wat vuil mie dàt tegen,
Ons moeke het vast de verkeerde weer kregen,
Of ze het van de aiber ‘n haalfsleten kocht.”

„Zo”, glundert juffer — „was ‘t niet naar je zin?”
„Nee heur, hai ligt moar mit ogen aal dichte.
Het ook zo’n ôld en zo’n rimpleg gezichte,
En hoar op de kop het e ook veul te min!”

De juffer dei lacht moar. — „En moeder dan Jan?
Die was toch zeker wel blìj met haar kindje?
Ja — dat begrijp ik — en zeg me eens vrìndje,
Je vader — wat zei wel je vader er van?”

„Of e moeke naar ‘t zin is? Nou, ‘k leuf nait te best,
Moar hai is d’r nou ainmoal, nou mout e moar blieven,
En voader? Joa — kiek — dat mout moeke nog schrieven,
Dei is ja al ain joar in Duutslaand west”.

Meer van t zulfde:

0 0 stemmen
Schier?
Berichtje bie n nije reactie?
Stuur mie n e-mail bie
0 Reacties
Achtergrond info:

Jan Haikens is n pseudoniem van Jan Bus.
  
Geboren in Hoogezand 1878, overleden in 1954.
 
Hai het teneelstokken schreven en gedichten, ploatst in de bundel “Knuterwaark”, oetgeven deur Festa in Winschoot. De gedichten op Dideldom komen oet dizze bundel.

E-mail bie wat nijs?